Vrijwilligers
In de stuurgroep vergadering van 20 sept. jl. hebben we afscheid genomen van Theun van der Werff met een boekenbon, een bloemetje en een bedank-woord in de vorm van een kaart.
Theun was secretaris van de stuurgroep; hij is alles bij elkaar ong. 10 jaar intensief betrokken geweest bij de Grote Kerk vanaf het begin in 2008. Als stuurgroep zijn we hem onzettend dankbaar voor zijn inzet en 'omtinken' samen met zijn vrouw Lies.
Naast secretaris-werk zorgde Theun er nl. voor dat zaken liepen. Uiteenlopende zaken van Open Grote Kerk, sleutelbeheer, schoonmaak-coördinatie, afstemming met CvK en AK, contact met het kerkelijk bureau en nog meer onderwerpen. Deze spilfunctie is uitermate belangrijk in een vrijwilligersorganisatie.
Theun, van deze plek, nogmaals onze hartelijke en welgemeende dank voor alles wat je met liefde en wijsheid hebt gedaan voor de Grote Kerk gemeenschap.
En dan kan ik melden dat de dhr. Fokke Wijngaarden bereid is Theun op te volgen als secretaris van de stuurgroep. We zijn daar erg blij mee.
Namens de stuurgroep,
Cees Boutsma.

Eindrapportage en aanbevelingen Inspiratieavond op 15 mei 2017
Van de inspiratieavond, die op 15 mei in de Grote Kerk gehouden is, is een eindverslag met aanbevelingen beschikbaar en besproken in de Stuurgroep. 
Een groot aantal ideeën van de Inspiratieavond zijn verwerkt in voorstellen voor projecten. In de loop van november zal een bijeenkomst worden georganiseerd om met elkaar de voortgang vorm te geven. 
Kopieën van het verslag liggen in de Grote Kerk bij de uitgang en zijn digitaal op te vragen via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.">Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.">Namens de Stuurgroep Grote Kerk,
Ad Vermeulen

Stuurgroep Grote Kerk, Inspiratieavond op 15 mei
Maandagavond 15 mei was het dan zo ver. Voor het eerst sinds de Grote Kerk een bovenwijkse func-tie heeft gekregen was er een gelegenheid voor iedereen die zich betrokken voelt op de Grote Kerk om met elkaar te delen wat we waardevol vinden, wat beter ingevuld zou kunnen worden en welke nieuwe mogelijkheden we zien voor de Grote Kerk.

De opkomst was verrassend hoog. Het mooie Bijbelse getal veertig werd overtroffen. Daarnaast werd de avond door betrokken vakantiegangers via de Kerkomroep gevolgd.
Na een welkom door avondvoorzitter Cees Boutsma heeft Jan Renkema een overzicht gegeven van de geschiedenis van de Grote Kerk. Ter wille van de tijd niet vanaf 1743, maar vanaf 2008, het mo-ment waarop de Grote Kerk een bovenwijkse functie kreeg.
Voortbouwend op dit overzicht werden met elkaar binnen een half uur ruim 60 ideeën gedeeld rond wat we moeten vasthouden en wat anders zou kunnen. Een aantal van deze ideeën is in kleinere groepen daarna uitgewerkt.

Het wordt een hele puzzel om recht te doen aan ieders verwachting maar er tekenden zich tijdens de avond toch een aantal gemeenschappelijk inzichten af:

- We zijn blij met de variëteit die uit de bovenwijkse functie voortvloeit.
- We zijn blij met de warme sfeer die tussen regelmatige bezoekers van de Grote Kerk bestaat.
- We hebben behoefte aan aandacht voor spiritualiteit in de liturgie en aandacht voor de momenten in het kerkelijk jaar.
- Ondanks het bovenwijkse karakter, waarbij ieder deel van zijn eigen wijkgemeente uitmaakt, bestaat er behoefte om elkaar ook binnen de setting van de Grote Kerk te kunnen inspireren en bemoedigen.

Van de bijeenkomst is een tussenverslag gemaakt. Kopieën liggen in de Grote Kerk en kunnen worden opgevraagd via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Namens de Stuurgroep Grote Kerk,
Ad Vermeulen

Inspiratie avond op 15 mei
Inleiding
Het “kerk-zijn” in de Grote Kerk van Drachten ziet er sinds 2008 aanzienlijk anders uit. In dat jaar viel de beslissing om de Grote kerk los te koppelen van de wijkgemeente Zuid en om de Grote Kerk een bovenwijkse functie te geven. Sindsdien is er veel veranderd. De Grote Kerk mag zich gelukkig prijzen met een grote groep enthousiaste vrijwilligers en bezoekers. Mede hierdoor is het mogelijk geworden om het interieur van de Grote Kerk onlangs ingrijpend te vernieuwen zodat we nieuwe mogelijkheden hebben om het gebouw in te zetten voor eredienst, liturgische vieringen, culturele activiteiten en diaconale activiteiten zoals het inloophuis.
De Stuurgroep Grote Kerk wil graag vooruitkijken en tot plannen komen om datgene wat gerealiseerd is vast te houden en te kijken naar nieuwe wegen voor de toekomst. Daarom wordt u uitgenodigd om op maandagavond 15 mei in de Grote Kerk hierover mee te denken.

Uitgangspunt
Tijdens de inspiratieavond willen we voortbouwen op de visie en missie van de Grote Kerk, zoals die in het werkplan 2014-2016 is verwoord:

We willen de Grote Kerk, die binnen afzienbare tijd centraal in het winkelcentrum staat, gebruiken om “de kerk” bij de mensen te brengen.
De Grote Kerk wil een gebouw en een gemeenschap zijn midden in de samenleving van Drachten en zo beschikbaar zijn voor alle bewoners van Drachten, maar ook voor ieder ander die in de Grote Kerk een plek kan vinden “om op a(A)dem te komen”.
Daarbij geloven we dat ieder mens waardevol is en dat hij/zij er mag zijn zoals hij/zij is.
Activiteiten vanuit de Grote Kerk worden momenteel opgezet vanuit drie taakgroepen:
Taakgroep Erediensten
Taakgroep Cultuur en
Taakgroep Maatschappij

Opzet van de inspiratieavond
We willen van de avond een werkbijeenkomst maken waardoor iedereen actief kan meedenken en waarbij we op elkaars ideeën willen voortbouwen. Daarom zal de bijeenkomst het karakter van een creatieve bijeenkomst krijgen. Na een korte inleiding willen we met elkaar een brainstorm houden om zoveel mogelijk ideeën te verzamelen. Tijdens dit eerste deel van de avond geldt dat de kwantiteit van de ideeën tot kwaliteit van de avond leidt. Het resultaat van dit eerste deel van de bijeenkomst is een chaotisch geheel van gele briefjes met allemaal losse ideeën.
Tijdens een ruime pauze willen we deze ideeën groeperen en met elkaar een keuze maken welke groepjes van ideeën de moeite waard zijn om op deze avond verder uit te werken. 
Na de pauze gaan we dan in groepjes van 4 a 5 deelnemers de gekozen ideeën verder uitwerken tot realistische activiteiten. Deze uitwerkingen zullen we aan het eind van de avond aan elkaar terugkoppelen.
Alle ideeën die op de avond niet worden uitgewerkt zullen worden vastgelegd en gezocht zal worden naar werkvormen om ook deze ideeën verder uit te werken.
Tijd en plaats:
Datum: 15 mei 2017; start: 19:45 uur; afsluiting: ongeveer 22:30 uur.
Plaats: Grote Kerk Drachten, Zuidkade 19, 9203 CK Drachten (Hoek Zuidkade – De Drift in Drachten, parkeren mogelijk bij winkelcentrum aan de Drift).
De koffie/thee staat klaar vanaf 19:30 uur.

Voorbereiding
Een open instelling en de bereidheid om naar elkaars ideeën te luisteren en er op voort te bouwen is de allerbelangrijkste voorbereiding. Daarnaast heeft het zin om vooraf na te denken over de volgende vragen:
Waarom gaan we graag naar de Grote Kerk?
Wat zouden we willen vasthouden/versterken?
Welke activiteiten vinden we, behalve de eredienst, belangrijk?
Welke nieuwe activiteiten zouden we kunnen oppakken?
Wat zouden we kunnen doen om de samenhang tussen de drie taakgroepen te versterken
Met welke groeperingen/organisaties zou het zin hebben om samenwerking aan te gaan?
Hoe kunnen we missie en visie sterker maken en wat zouden we er aan kunnen toevoegen?
Mocht u verhinderd zijn, maar toch ideeën willen aandragen, neem dan contact op met Ad Vermeulen via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of via WhatsApp of SMS, T: 06-13 62 15 99
We hopen met elkaar een fijne en inspirerende avond te hebben om de rol van de Grote Kerk als vindplaats van geloof en bron van samenhang te versterken.
Namens de Stuurgroep Grote Kerk,
Ad Vermeulen

Draaginsigne Klaas van Marrum
Op zondag 9 april is na afloop van de dienst in de Grote Kerk het draaginsigne in goud met briljant, alsmede een oorkonde uitgereikt aan Klaas van Marrum. Klaas werd gevraagd om van “zijn vertrouwde plek achter het orgel” van de Grote Kerk naar beneden te komen. Cees Boutsma, voorzitter van de Stuurgroep, mocht hem het draaginsigne overhandigen vanwege het feit dat Klaas 50 jaar organist is geweest.
Na afloop van de dienst hebben velen van de gelegenheid gebruik gemaakt om Klaas en uiteraard ook zijn vrouw Rinskje te feliciteren met dit heugelijke feit.
Klaas, we hopen nog vele jaren van jouw orgelspel en de begeleiding van de gemeentezang te kunnen genieten. Proficiat!
Bijgaande foto’s geven een indruk van het gebeuren.
Namens de Stuurgroep,
Theun van der Werff

Afscheid en opvolger
Nu mijn afscheid een paar weken achter ons ligt, wil ik u nog even de stand van de giften voor Diya Dhara doorgeven. Het totaalbedrag komt uit op € 1248,50. Een prachtig bedrag! Ik wil u, als gevers, heel hartelijk bedanken. Atie praagman van de Stichting Diya Dhara schrijft: Het geld is van de week binnengekomen. Het uiteindelijke bedrag is € 1198,65. We hadden al een keer € 50,- gekregen dus je cadeau heeft € 1248,65 opgebracht. Fantastisch resultaat, hè? Heel veel dank dat je ons hebt uitge-kozen.
We besteden het geld met zorg en je krijgt regelmatig updates.
De afscheidsdienst speelt nog steeds door mijn hoofd. Het gaf me een rijk gevoel om op deze manier afscheid te mogen nemen, en gevoel van “goedmaken” wat de afgelopen twee jaren niet lukte en niet meer ging. Ik ben er meer een heel mens door geworden.
Daarvoor bedank ik iedereen die zondag 19 maart voor mij tot een bijzondere dag heeft gemaakt.
Nu geef ik het stokje over aan mijn opvolger. Theun van der Werff zal hieronder iets over haar schrijven. Ik wens haar een goede tijd toe in de Grote Kerk van Drachten.
Met een hartelijke groet,
Aukje de Bildt

Benoeming Kerkelijk Werker Grote Kerk
De Stuurgroep is zeer content met het feit dat we kunnen vertellen dat we er in zijn geslaagd om per 1 mei een opvolger te kunnen benoemen in de ontstane vacature na het vertrek van Aukje de Bildt. De sollicitatiecommissie, die bestond uit leden van de Stuurgroep, de Algemene Kerkenraad en het Col-lege van Kerkrentmeesters, was unaniem om haar te benoemen in deze functie.

Haar naam is mevr. Aafke Stegeman van Dijk. Zij is woonachtig in Leeuwarden. Haar leeftijd is 31 jaar. Ze gaat voor 10,5 uur de cultuur in de Grote Kerk verder een gezicht geven. U zult vast binnen-kort meer van haar horen.
We willen haar van harte welkom heten en we spreken de hoop en het vertrouwen uit dat we met alle vrijwilligers en de nieuwe professional een goede tijd van samenwerking tegemoet gaan.
Uiteraard zal zij zich op een later tijdstip aan u voorstellen.
Namens de Stuurgroep Grote Kerk,
Theun van der Werff

Van de Stuurgroep Grote Kerk
Afscheid Aukje de Bildt
Inmiddels is het alweer enkele weken geleden dat we afscheid hebben genomen van Aukje. Zij gaf na afloop van de Dienst aan dat het voor haar bijzondere momenten waren tijdens het gehele verloop van de Dienst en het daarna volgende afscheid nemen van de vele aanwezigen in een ontspannen en ongedwongen sfeer.
In deze Geandewei plaatsen we nog enkele foto’s van het afscheid, gemaakt door Fokke Alma. Als vaste bezoekers van de Grote Kerk vroeg Aukje of wij haar “wilden veroorloven om zelf te gaan” en staande hebben we haar dat toegezegd. Het bloemstuk wat zij had geplaatst en waarop Aukje zelf een toelichting gaf, bevatte twee witte rozen in een schaal, een geopende Bijbel en een brandende kaars. Zij sprak hierbij de woorden: “ik ga, u blijft.” Dit alles in de verwachting dat het werk in en voor de kerk door mag gaan.
Ook vanaf deze plaats willen we Aukje bedanken voor de wijze waarop zij steeds met veel inzet haar bijdrage heeft gegeven voor alle activiteiten in en rond de Grote Kerk. We willen haar gezondheid toewensen voor de toekomst waarvoor ze nog heel veel plannen heeft.
Het totale bedrag dat is binnen gekomen voor het afscheidscadeau en waarvoor Aukje een speciale bestemming had aangegeven, is inmiddels opgelopen naar € 1223,65. Een prachtig resultaat! Dit bedrag wordt overgemaakt naar de Stichting Diya Dhara, waarvoor Aukje deze giften graag wilde bestemmen.
De sollicitatiecommissie heeft inmiddels gesprekken gevoerd met enkele sollicitanten die hadden gereageerd op de oproep in de ontstane vacature van Aukje de Bildt. Wij hopen u zeer binnenkort over het resultaat hiervan te berichten.
Namens de Stuurgroep van de Grote Kerk,
Theun v.d. Werff

Afscheid en vertrek
Wat was het een bijzondere dag gisteren, zondag 19 maart. De Grote Kerk zat vol met gemeentele-den, vrijwilligers, vrienden en familie van mij (ze waren er allemaal!).
Ds. Piet Brongers, voorganger in de Baptistengemeente Elim en net als de Grote Kerk, betrokken bij het Centrumkerkenoverleg, ging voor in de dienst. De christelijke muziekvereniging Concordia bege-leidde de liederen en Klaas van Marrum bespeelde het orgel.
Daarnaast was er, als verrassing, een ad-hoc zanggroep samengesteld uit alle groepen die in de Grote Kerk vrijwilligerswerk doen. Zij zon-gen een aantal Taizéliederen.Ties Zweers overhandigt de bloemen 1024x683Door al deze medewerkers werd het een prachtige dienst met prachtige liederen en goede woorden. Na de dienst spraken Ties Zweers, voorzitter van de Algemene Kerkenraad en Cees Boutsma, voorzitter van de Stuurgroep van de Grote Kerk. De kerkelijk werkers en predikanten van Drachten zongen een vrolijk lied.
Ik heb geprobeerd al deze mensen na afloop te bedanken. En zoals dat gaat: je vergeet altijd iemand. Zo verging mij dat ook. Daarom hierbij: Dank je wel, Piet, dat je samen met mij deze afscheidsdienst wilde verzorgen. We hebben een goede samenwerking in het Centrum Kerken Overleg, maar zoals jij ook schreef: Het is meer. Onze theologische visie en onze manier van werken komen aardig overeen. Daarom was voor mij de keus niet moeilijk om jou te vragen deze afscheidsdienst te willen verzorgen. Dank je wel voor je goede woorden.
Ik moet ook nóg een bedankje hier schrijven. Want het ‘cadeau’ dat ik aan mocht geven was een gift voor Diya Dhara, een particuliere organisatie in Sri Lanka, opgezet door Jan en Atie Praagman. Op het ogenblik is er € 1125,- binnen. Een fantastisch bedrag! Wat zullen ze daar in Sri Lanka weer veel kinderen kunnen helpen met scholing, met het opstarten van een baan, met een huis en kleding. Namens Jan en Atie Praagman: Alle gevers heel, heel hartelijk dank.

En dan is nu voor mij de tijd van ‘niet meer werken’ gekomen. Zolang er nog geen afscheid was ge-weest ging alles nog gewoon door.
Nu is dat anders.
Aanstaande vrijdag ga ik voor een paar weken met vakantie. Om de tijd van werken naar niet werken symbolisch te overbruggen. Ik zal waarschijnlijk ook letterlijk een aantal bruggen oversteken met mijn reis naar Duitsland en misschien daar achteraan naar Italië. En elke keer zal ik aan toen denken. En aan gisteren. En aan nu. En aan wat hierna komt.
Toen ik de afgelopen weken mijn mappen doorlas van het afscheid uit De Oasewijk, kwam ik een prachtig gedicht tegen.
Rutger Kopland schreef het:

Weggaan is iets anders

dan het huis uitsluipen,
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en
niet terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

Met een hartelijke groet,
Aukje de Bildt.

Van de Stuurgroep Grote Kerk; Afscheid van Aukje de Bildt
In de dienst van zondagmorgen 19 maart neemt Aukje de Bildt afscheid als kerkelijk werker.
In verband daarmee hebben wij u gevraagd of u in een persoonlijke bijdrage iets aan het papier wilt toevertrouwen, b.v. een A-4tje met een stukje tekst, tekening, foto of een gedicht. We gaan deze dan bundelen om haar dit op 19 maart te kunnen aanbieden.
U kunt uw creatie inleveren bij de fam. Joh. van der Veen, Houtzaagmolen 6 of bij de fam. Th. van der Werff, Eendekroos 58.
Ook op de zondag 12 maart vindt u bij beide uitgangen van de Grote Kerk een bus waarin u een bij-drage kunt doen voor een afscheidscadeau. Aukje heeft te kennen gegeven dat ze dit cadeau graag wil besteden aan een goed doel: de Stichting Diya Dhara. (zie ook de vorige Geandewei).
U mag uw gift ook overmaken op: IBAN: NL 86 RABO 030 906 61 15 ten name van Th. van der Werff.
Beide activiteiten wilden we nog eens graag onder uw aandacht brengen.
Namens alle leden van de Stuurgroep Grote Kerk,
Theun van der Werff

Van de Taakgroep Erediensten
De afgelopen jaren is er veel geklaagd over de geluidsinstallatie in de Grote Kerk. Volkomen terecht, maar daar is nu geen enkele reden meer voor. De installatie uit het midden van de vorige eeuw is vervangen door moderne apparatuur die zorgt dat u overal in de kerk alles goed kunt horen Ook zonder hoorapparaat; ik heb het uitgeprobeerd.
In de Grote Kerk zingen we uit het nieuwe liedboek en de meeste kerkgangers nemen hun eigen boek mee. Bij de ingang liggen boeken voor gasten en “vergeetachtigen”. Mocht u vaker komen en nog geen boek hebben, schaft u er dan alstublieft een aan, zodat de boeken in de kerk beschikbaar blijven voor gasten.
Parkeren achter de kerk wordt op zondagmorgen oogluikend toegestaan. Als het lopen voor u geen bezwaar is parkeert u dan op de Marke, het Raadhuisplein of de Kaden. Op zondagmorgen is dat (nog) overal gratis.
Namens de Taakgroep Erediensten,
Minne Visser

Van de Stuurgroep Grote Kerk
Het is inmiddels door Aukje in brede kring bekend gemaakt dat zij heeft besloten om officieel met ingang van 1 augustus 2017 met vervroegd pensioen te gaan en haar werk voor de Protestantse Ge-meente van Drachten neer te leggen. Met ingang van 1 april stopt ze met werken, want over de maanden april t/m juli is er de mogelijkheid deze periode te compenseren met vakantiedagen.
In enkele zinnen is deze mededeling vrij snel verwoord, maar de reden waarom Aukje tot deze beslis-sing is gekomen, is niet zomaar genomen en was voor haar ook niet eenvoudig. Haar ziekte heeft een zodanige impact op haar gezondheid met zich meegebracht dat er eigenlijk geen andere keus was.
De Protestantse Gemeente van Drachten is Aukje veel dank verschuldigd voor al haar werk in de gemeente verricht. Met haar inzet vanaf het moment van het maken van de plannen m.b.t. de renovatie tot aan de heropening, nu alweer ruim een jaar geleden, van de prachtig gerestaureerde Grote Kerk, heeft zij daaraan haar bijdrage geleverd. Samen met de vele vrijwilligers welke door Aukje steeds weer werden gemotiveerd, werden de financiële acties een succes. Ook zelf droeg ze haar steentje, of beter gezegd kilometers, bij door van Grote Kerk naar Grote Kerk door heel Nederland te wandelen.
Ook onder haar initiatief kwam Open Grote Kerk tot stand alsmede het inloophuis en niet te vergeten de concerten vanuit de Taakgroep Cultuur en de vele exposities.
Aukje, onze waardering voor alles wat je in en rondom de Grote Kerk hebt gedaan.

Voor de toekomst wensen we je zegen op jouw verdere levensweg en we hopen je nog vaak in de Grote Kerk te mogen ontmoeten.
Het afscheid is gepland op zondag 19 maart in een dienst in de Grote Kerk. In deze dienst zal voor-gaan ds. Piet Brongers. Aukje heeft, zoals ze zelf heeft aangegeven een bescheiden aandeel in deze dienst. Na afloop van de dienst op 19 maart is er nog gelegenheid om onder het genot van een hapje en een drankje haar persoonlijk te bedanken en moed voor de toekomst toe te wensen.
Enkele zakelijke notities kunnen uiteraard niet uitblijven:
- We willen u vragen of u in een persoonlijke bijdrage iets aan het papier wilt toevertrouwen, b.v. een A-4tje met een stukje tekst, tekening of een gedicht. Dit gaan we dan bundelen om haar dit op 19 maart te kunnen aanbieden.
U kunt uw creatie inleveren bij de fam. Joh. van der Veen, Houtzaagmolen 6 of bij de fam. Th. van der Werff, Eendekroos 58.
- Op de zondagen 26 februari en 5 maart vindt u bij beide uitgangen van de Grote Kerk een bus waarin u een bijdrage kunt doen voor een afscheidscadeau. Aukje heeft te kennen gegeven dat ze dit cadeau graag wil besteden aan een goed doel: de Stichting Diya Dhara.
De Stichting Diya Dhara is een particulier initiatief van Jan en Atie Praagman, kinderen van ‘meester Praagman’, directeur van de Christelijke MAVO. Zij zetten zich in en steunen projecten in Sri Lanka met een grote diversiteit. Kern daarbij is dat de hulp basaal is, gericht op scholing of verkrijgen van inkomen, en dat het de zelfredzaamheid van de mensen vergroot, zodat de hulp ook afgebouwd kan worden. Ook proberen ze de woonomstandigheden van de mensen te verbeteren. De dagelijkse controle op de projecten vindt plaats door lokale contactpersonen.
Vertegenwoordigers van de Stichting gaan minimaal eenmaal per jaar voor een langere periode naar Sri Lanka om ook zelf de voortgang te bewaken. De contact personen vertellen ons dat dit heel belangrijk is, zo voelen de mensen zich heel verantwoordelijk voor de hulp die ze krijgen.
Zowel reis- als verblijfskosten zijn daarbij voor eigen rekening van de vertegenwoordiger.
Diya Dhara is erkend als Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI) door de belastingdienst.
U mag uw gift ook overmaken op: IBAN: NL 86 RABO 030 906 61 15 ten name van Th. van der Werff.
Namens alle leden van de Stuurgroep Grote Kerk,
Theun van der Werff

Foto en gedicht
Van twee bewoners van de nieuwe Raadhuispleinflat kregen we een prachtige foto en een grappig gedicht. Het gedicht is in 1957 gemaakt door meester Baarda fan de Dwersfeartskoalle yn Drachten.

Yn Drachten stiet gjin hoanne op ‘e toer.

Yn Drachten kamen, lang ferlyn
de turven op de toer, 

in blinkend gouden trijetal
mei dêr in kroane oer.

Frou Koekút lei har earste aai
krekt yn in ljurkenêst en sei:
As ik dit goed bekoekeloer
komt der gjin hoanne op ‘e toer.
Ik sjuch dêr trije turven stean
dat is - koekút, koekyn - ferbean.

De earrebarre striek op it nêst
en tocht: wat stiet dat raar ……..
as dat ding dêr in hoanne is
bin ik in oaiefaar!

Twa kaën setten der nei ta
en seine: Dit is mis,
’t is oars yn hast hiel Fryslân sa
dat soks in hoanne is!

De protter seach ferskrikkelik prot
en prottele: Dat ding moat fuort!
In hoanne, och, dat hoecht faaks net
Mar hie der dan in protter set!

De hoanne krige in reade kaam,
sa skamme er him doe ’t hy ’t fernaam ……
En no is ‘t noch yn Drachten sa
Dat hoannen reade kammen ha.

Van de Stuurgroep
Op 19 oktober vergaderde de Stuurgroep van de Grote Kerk. De agenda gaf weer ruimschoots vol-doende aanleiding om over een aantal zaken met elkaar van gedachten te wisselen. Voor deze vergadering was eveneens uitgenodigd de nieuwe kerkmeester van de Grote Kerk: Klaas van Marrum. Hij is de opvolger van Cor Zijlstra die had aangegeven te willen stoppen zodra de reno-vatie van de kerk zou zijn afgerond. Dat is inmiddels het geval. Vanaf deze plaats willen we als Stuur-groep hem heel hartelijk dankzeggen voor het vele werk dat hij in goed overleg steeds voor het wel-slagen van de renovatie heeft gedaan. Cor, bedankt!

Tevens hebben we tijdens deze vergadering kennis kunnen maken met de nieuw benoemde kos-ter/coördinator van de Grote Kerk, mevr. Alie Hemrica. U heeft ongetwijfeld hiervoor de oproep gele-zen in de Geandewei. Uit een vijftal sollicitanten hebben we voor Alie gekozen. Op 1 november treedt zij in dienst. Haar gegevens vindt u in het vervolg in de colofon boven het nieuws vanuit de Grote Kerk en op de pagina organisatie op de website.
Aukje de Bildt heeft aangegeven per 1 januari 2017 te willen stoppen met alle werkzaamheden in de Grote Kerk. Deze beslissing is voor haar niet gemakkelijk geweest. Het lukt Aukje niet meer om haar werk zodanig weer op te pakken zoals dat zij dat deed vóór haar ziekte. Een beslissing die wij ui-teraard respecteren. Voor haar inzet gedurende de afgelopen jaren zijn we haar veel dank verschuldigd.
Aukje, we wensen je toe dat je in de resterende werkzaamheden nog veel voldoening mag ervaren.
Van de Algemene Kerkenraad hebben we inmiddels toestemming om iemand voor de Taakgroep Cultuur voor twee dagdelen te mogen benoemen. Deze oproep verschijnt binnenkort in de Geandewei.
Namens de Stuurgroep Grote Kerk,
Theun van der Werff

Stille gevers en werkers
Weet u dat er elke zondag “vrijwillige” kosters in het spier zijn om de kerkdienst goed te laten verlopen? Zij weten alles van licht en geluid, van openen en sluiten van deuren én van de gang van zaken tijdens een dienst.
Weet u ook dat er elke zondag vrijwilligers zijn die koffie zetten, afwassen en zorgen voor de bloemen die in de kerk staan?
Weet u dat we een vrijwilliger hadden die de inkoop deed voor de Grote Kerk? Koffie, suiker en melk, koeken, schoonmaakmiddelen ……….. Nu heeft een nieuwe vrijwilliger dit stuk kerkenwerk overgenomen.
En weet u, af en toe was er een groep mensen in de kerk aan het schoonmaken. Met de regen van de afgelopen maanden was dat wel nodig. Nu neemt een schoonmaakbedrijf dat van hen over. Heel veel dank aan alle mensen die meegeholpen hebben de kerk netjes en schoon te houden!
Weet u dat Cor Zijlstra tijdens de verbouw en restauratie onze kerkmeester was? Een hele klus, waarvoor onze dank! Hij is nu gestopt met dit vrijwilligerswerk. Klaas van Marrum neemt het van hem over.
Weet u, dat in de tijd dat ik afwezig was, de vrijwilligers van de Grote Kerk mijn werk hebben overgenomen? Dat was geweldig. Zo konden alle activiteiten in de kerk toch doorgaan.
En weet u dat in de Stuurgroep van de Grote Kerk zes vrijwilligers het totale reilen en zeilen van en in de Grote Kerk regelen? Vanuit die Stuurgroep zorgt een commissie van drie mensen (Cees Boutsma, voorzitter; Theun van der Werff, scriba; en Johannes van der Veen, notulist) voor de ad hoc-vragen en -oplossingen.
Aukje de Bildt

Bericht van De Nova Cura
Inmiddels is het acht weken geleden dat ik geopereerd ben.
Alles is goed gegaan. In verband met de behandeling en de nazorg krijgt het ziekenhuis Nij Smelling-he van mij een groot compliment. Elke keer ben ik verwonderd hoe goed alles verloopt en hoe gewel-dig de logistiek en het contact met mensen in Nij Smellinghe is.
Maar via deze Geandewei wil ik ook u allemaal bedanken. Voor de kaarten, voor de telefoontjes, de gesprekken ergens onderweg. Maar ook voor het op z’n tijd met rust gelaten worden. Want ook dat is nodig.
Ik probeer nu weer een beetje het lopende werk op te pakken (nog maar vier uur in de week). Na de zomervakantie hoop dat ik voldoende aangesterkt ben om langzaamaan de werktijd en de werkzaam-heden uit te breiden. Ik wens u een goede zomer toe met mooi weer, goede gezondheid als dat mogelijk is en af en toe een sprankje en ervaring van geluk.
Met een hartelijke groet,
Aukje de Bildt

Maatschappij
“Moge recht als water golven, gerechtigheid als een onverstoorbare beek!”
Op een regenachtige dag in de inloop 't Centrum druist de regen in tegen de ramen, naar binnen wil-lend maar tegengehouden door een broederlijke sfeer van gezelligheid.
Wanneer ik aanschuif aan deze gezelligheid, raak ik in gesprek over de tentoonstelling van filosofen. Deze tentoonstelling lijkt wel water in tijden van droogte te zijn, zo 'lyrisch' wordt er over gesproken. Ik kijk de persoon met wie ik in gesprek ben recht in zijn blauwe ogen aan. Ogen die verstild en verstijfd staan van het vele onrecht en de talloze onechtheden dat hij in zijn leven heeft moeten zien. En toch schittert er iets in die ogen wat mij zeer nieuwsgierig maakt. Wat is het in hem dat filosofen-beelden iets van deze droogte of leegte als uit een woestijn uit zijn ogen halen?
Wanneer ik hem vraag welke filosofen hem het meest aanspreken, weet hij zonder nadenken te ver-tellen: Hannah Arendt en Baruch Spinoza. Op zoek naar de overeenkomst tussen beide, komt ook daar al snel het verlossende antwoord: beiden zijn ze uitgestoten door hun eigen (joodse) gemeen-schap.
Uitgesloten worden door je eigen gemeenschap. Wie kent niet het gevoel bewust niet uitgenodigd te worden op een feestje of er niet bij mogen horen omdat jij anders bent? En hoe zou het voor G'd voelen nadat hij zijn volk, zijn eerstgeborene, doet opstaan uit het benauwde Egypte, met hen is tijdens de tocht door de woestijn, maar ziet – eenmaal gesetteld en bemiddeld – dat de broederlijkheid volledig ontbreekt? Hoe zou het voor G'd zijn als hij ziet dat zijn eigen eerstgeborenen “armen kwaad willen berokkenen en uit zijn op de ondergang van de machtelozen van dit land”? Hij schept onbehagen in nobel gezongen psalmen en haat en verwerpt de rijken die geld wegsluizen, als er geen rechtvaardigheid is.
In deze verhouding tussen Vader en zoon, roept hij ene Amos tussen de schapen vandaan om te profeteren. Niet om te voorspellen dat er een verwoestende onomkeerbare eindtijd komt, maar om een grote roep tot omkeer – het kan (radicaal) anders! - te verkondigen. Hij geeft – misschien wel een laatste – beslissingsmogelijkheid voor het Leven, en voor gerechtigheid. Waar Jesaja's stem – niet gehoord wordende – roept in de woestijn, zo moet Amos de last dragen wanneer hij zelf uitgelachen en uitgestoten wordt en roept naar de naam van een van Jesaja's zonen: “Rest-keert-om”!
In de dagen dat we hongeren en dorsten, niet naar brood of water maar naar de woorden van de Heer, betekenen de beelden van de filosofen een feest van herkenning. Niet een feest waar lofzang en offers het gladde water oppervlak weerspiegelen. Maar herkenning waar G´d uitgesloten werd van zijn eerstgeborene. En in de roep van Amos bidt om het komende wanneer recht als water golft en gerechtigheid blijft stromen en stromen.
Anna van der Meer. diaconaal werker PGDrachten

Kairotische momenten

(n.a.v. de veertigdagentijd-lezing 'Stil de Tijd' van filosofe Joke Hermsen, Grote Kerk)Hè bah, weer zo'n moeilijk woord: kairotisch. Voor wie filosofie een feestje is, is het horen van een lezing van Joke Hermsen een weldaad en scherpt terstond zijn gesperde oren, als zijn ze van de Grote Vriendelijke Reus. Voor wie al die filosofische begrippen een hutspot is; de schildpad in Kung Fu Panda heeft dezelfde wijsheid: “The past is history, the future is a mystery, but today is a gift – that's why they call it … 'present'.”
Vandaag de dag lijken we meer te luisteren en te leven naar Chronos, getuige dagelijkse uitspraken als: “druk ... druk ... druk”, “time-management”en “dead-line”. Joke Hermsen pleit in haar lezing juist voor meer kairotische momenten: “workflow”, “scholè” (Grieks voor niets doen) en “zíjn in het moment”.
Dit kairotische moment is door de Grieken vertaald in de jonge, gespierde god Kairos die zich verwondert, zich niet bewust is van de chronologische tijd, leeft in het moment en leeft van het moment. Daar waar namen als intuïtie, ontvangen, momentum sacrale, schoonheid, verwondering en verveling eigenschappen van deze jonge god lijken te zijn.
Waar Chronos, de grootvader van dit familieverhaal, de horizontale as is. De zandloper heeft hij als maat en deelt daarmee het leven in: vroeger, nu en later. Daar is Kairos op de verticale as de open, kinderlijke, ontvankelijke kleinzoon die vraagt, wikt en weegt en zich totaal niet bewust van de (machts)rol van geld. (lees: Mammon, het grote – maar schrale – fundament onder onze westerse waarden).
Graag wil ik met jullie stilstaan (want dat was de opzet van het organiseren van deze lezing) bij de crosslink op die horizontale en verticale as.
Wat nu, als we voor een moment stil gaan staan daar waar het horizontale (het menselijke) en het verticale (het goddelijke) zich kruisen (kruisigen)? Wandelend door de barre, dorstige crisistijd van veertig dagen en veertig nachten; bezinnend, verstillend en verlangend naar onszelf, naar de dood, naar licht, hoop en verwachting, verlangend naar God.
Wat nu, als we net als Elia de hoop en strijd opgeven, liever dood dan leven willen, moed krijgen ingeschonken door engelenvoer? Wat nu, als we net als Elia t?ch nog die strijd aangaan van veertig dagen om die gezochte hoop te vinden … niet in een grootschalig, bombastisch evenement, niet in een groot wereldwonder waar de aarde de andere kant op draait, noch in een tsunami van goudvinders, die het in eigen zak steken? Nee, wat nu, als we haar vinden in een zachte bries. Een zachte bries, die teder langs je wang streelt, je aanmoedigt. Je hoop stilt. En een warme hand op je schouder legt.
.. dan .. misschien .. is er sprake van een kairotisch moment waar we iets van de Onbewogen bewe-ger … van Ejn Sof … van Kurios Jezus Christus mogen beleven.
In deze veertigdagentijd: in welke god gelooft u?
Anna van der Meer,
diaconaal werker

Kippenvelmomenten
Het is zondagavond 24 januari. Het openingsfeest van de Grote Kerk is achter de rug. 

Vrijdagavond een concert met Jochem Schuurman en 3 talenten van de Ferwerda-academie, begeleid door de maestro zelf, mooie muziek en prachtig gespeeld. Begonnen met de strijd tussen David en Goliath in 8 delen van Johann Kunau en gespeeld door Jochem Schuurman. Verder bekende en onbekende werken gespeeld op fluit, viool en hoorn zowel solo, en als duo en trio.
Onder meer een bekende aria van Bach, gezongen op hoorn en omspeeld door fluit en viool en continuo en als apotheose een door Rein Albert Ferwerda geschreven partita over de 7 verzen van lied 280: De vreugde voert ons naar dit huis, gespeeld op fluit, viool, hoorn en piano, opgedragen aan Aukje de Bildt.
Zaterdagmorgen opende, na klokgelui en trompetgeschal, de Protestantse Kerk van Drachten in volle breedte de Grote Kerk, de wijken, de kapelgemeente en de stuurgroep Grote Kerk trokken eensgezind de strikken los. Toen de deuren open waren liep de kerk vol en ook na het officiële gedeelte bleef het de hele middag doorlopen en kwamen veel mensen de kerk bekijken en genieten van een kop snert of een kop koffie. Leerlingen van de Friese Poort toonden ons op het kerkplein in vogelvlucht de ontwikkeling van het geloof in Nederland, vanaf Bonifatius tot nu, en we konden zien dat het niet allemaal zonder (dood)slag of stoot ging, zelfs nu nog niet. Om vier uur sloot Martin Mans in een stampvolle kerk met een daverend concert de zaterdag af.
Zondagmorgen 11 uur begon de dienst met een lied wat voor mij de Grote Kerk typeert "Dit huis is een huis waar de deur openstaat" dominee Alex van Ligten preekte vervolgens over dezelfde tekst als dominee Hillenius 273 jaar eerder, zonder overleg tussen beide heren, hielp op de preekstoel mee aan de restauratie en miste vervolgens de laatste tree, die er nog niet is. Na de preek zong het ad-hoc koor over de kern van de preek 'Waar liefde woont en vriendschap daar is God' ofwel 'Ubi Caritas et amor'
Zondagmiddag 4 uur maakten de leerlingen van de Friese Poort met zangers en spelers het openingsfeest compleet. Bijna 5x een volle kerk en de jeugd wandelde als een rode draad door het weekend. Dankzij de vele vrijwilligers was er sprake van een geruisloze, maar geweldige organisatie. Cha-peau.
Minne Visser

Heropening van de Grote Kerk
Een schitterend en zeer geslaagd weekend was het van 22 – 24 januari 2016, waarin de Grote Kerk officieel weer in gebruik genomen is. Een weekend met muziek, een feestelijke opening met toespraken, uitvliegende duiven, een orgelconcert, een studentenkoor en ds. Jesaias Hillenius.

Op vrijdagavond was de start met een benefietconcert door Jochem Schuurman -organist- en talenten van de 
Ferwerda Academie te weten Annemijn van Dijk op viool, Marlinda Wenselaar op dwarsfluit, Jan Krol op hoorn en 
Rein Albert Ferwerda op piano. Prachtig mooie muziek brachten ze ten gehore, muziek waarbij je kon ontspannen, muziek van verschillende componisten uit de 18e tot en met de 20ste eeuw. Muziek door professionals op een zuivere en intense manier gespeeld, met dynamiek en ook teder.

Het meest ontroerende moment was toen Rein Albert Ferwerda een muziekstuk opdroeg aan Aukje de Bildt. Met ook nog bloemen voor haar. Ferwerda gebruikte de woorden van Lied 280: ‘De vreugde voert ons naar dit huis, waar ’t woord aan ons geschiedt.’ 

Zaterdagochtend om 11.00 uur is de kerk geopend. Op aangeven van dhr. Ties Zweers, voorzitter van de Algemene Kerkenraad hebben de voorzitters van de wijkkerkenraden, stuurgroep en de Kapelgemeente de kerk symbolisch heropend door drie grote strikken op de deuren van de kerk los te maken en de deuren te openen. 
Duiven vlogen daarop uit. Een mooi symbool bij geloven, de Geest waait waarheen zij wil.

De genodigden konden daarop de kerk binnengaan, waar koffie klaar stond met oranjekoek. In een gezellige sfeer streken we uiteindelijk neer op een zitplaats. Dhr. Zweers voerde het woord en sprak van een open kerk in de samenleving van Drachten. Na hem, dhr. Jaap Oppewal van de stichting ‘Vrienden van de Grote Kerk’ over het inzamelen van gelden voor de restauratie. Dhr. Jaap Bruintjes van de Centrale Diaconie haalde de geschiedenis van de Grote Kerk naar voren. Iets wat we hem als historicus niet kwalijk moesten nemen, aldus zijn eigen verweer. Ook sprak hij over de functie van Grote Kerk als inloophuis voor ieder die wat warmte zoekt of samenzijn. 
De architect, dhr. Gerben Brouwer, schetste terugblikkend een beeld van een periode van vijf jaar, waarin de eerste gesprekken en ideeën over een mogelijke restauratie tot en met de uitvoering kort werden belicht. “It wie faek in spul fan ôftaesten: wat kin al en wat kin net? Wat is de balans tussen nieuw en historisch? Het resultaat mag er zijn!

En toen kwam dominee Jesaias Hillenius. Hij was predikant ten tijde van de bouw van de Grote Kerk in 1743. Ds. Hillenius hield een preek in drie delen: inleiding, overdenking en uitvoering. Tijdens de overdenking moesten we allemaal naar buiten! Ds. Hillenius had namelijk bedacht dat het goed zou zijn om alle aan de Grote Kerk verbonden predikanten te gedenken. Hij onthulde een straatnaambordje op de zuidmuur van de kerk. ‘Ds. Jesaias Hilleniusplein’. Dat was een feestelijk einde van het openingsgebeuren. De uitvoering van de preek heeft hij maar aan ons gelaten.

’s Middags muziek rondom de Grote Kerk door leerlingen van ROC ‘de Friese Poort’. Er zijn veel bezoekers geweest, die even een kijkje kwamen nemen in de kerk.

Om 16.00 uur was er een orgelconcert door de bekende organist Martin Mans. De kerk was weer helemaal vol. Men kon genieten van verschillende werken: Psalm 118 en Psalm 98, aan begin en eind en daar tussenin werken van o.a. Bach, Händel, Verdi tot en met Johan Strauss met de Tritsch Tratsch Polka. Virtuoos gespeeld!

Verschillende sprekers hebben zaterdag de geweldige inzet van vrijwilligers gememoreerd. De organisatie verliep vlekkeloos en gesmeerd en was uitstekend verzorgd. Hartelijk dank daarvoor ook vanaf deze plaats.

Zondagmorgen ging ds. Alex van Ligten uit Sneek voor in een reguliere 11 uur dienst in een volle Grote Kerk. Een ad-hoc koor onder leiding van dhr. Henk Bijma zorgt voor de muzikale omlijsting van de liturgie in deze dienst. Als tekst voor zijn preek heeft ds. Van Ligten 1 Koningen 8: 30 genomen: “Hoor naar het smeken van uw dienaar en uw volk Israël, wanneer zij bidden op deze plaats. Gij, hoor het op de plaats waar Gij zetelt, in de hemelen, hoor en vergeef”. Dit in navolging van ds. Jesaias Hillenius (1700-1759) die als toenmalig predikant op 10 november 1743 de ”Kerkinwydings-redenvoering” had uitgesproken toen in plaats van de twee oude kerken in Drachten de Grote Kerk in gebruik werd genomen.

Op zondagmiddag zijn de heropeningsactiviteiten afgesloten met een concert verzorgd door het ‘Leerlingen- en jongerenkoor van de opleiding muziek van R.O.C. de Friese Poort’. Prachtig om te zien en te horen hoe deze jonge mensen met stem en instrument de lofzang gaande houden in dit eeuwenoude monument. Dit onder de bezielende leiding van Jellegeert Postma.

Tijdens dit concert vindt de officiële presentatie van de dichtbundel 'Zij dragen muren met verhalen' van dichter René Romijn plaats. Het idee voor de bundel deed Aukje de Bildt op tijdens haar spon-sorwandeling langs de Grote Kerken in Nederland. In deze bundel staan gedichten over 17 oude kerken in Nederland, variërend van Easterein en Appingedam tot Amsterdam en Utrecht (Dom). Impressies van die oude gebouwen zijn verwoord in poëzie. 
Beeldend kunstenaar Bart Dertien heeft bij elk gedicht een blauwdruk gemaakt. Ankie Hofma van de taakgroep cultuur, reikt de eerste exemplaren uit aan dhr. Pieter van der Zaag, oud-burgemeester van de 
gemeente Smallingerland en lid van het comité van aanbeveling van de Stichting Vrienden van de Grote Kerk en aan dhr. Andries Riedstra, secretaris van dezelfde stichting. 
Tijdens het concert presenteert René Romijn een 3-tal van zijn gedichten, met op de achtergrond de bijbehorende blauwdrukken van Bart Dertien. Een waardige afsluiting van een geslaagd openings-weekend van de Grote Kerk.

De vrijwillige bijdragen van de verschillende concerten hebben het volgende opgebracht:
Vrijdagavond benefietconcert: € 240,- ten bate van de restauratie van de Grote Kerk
Zaterdagmiddag orgelconcert Martin Mans: € 1013,- ten bate van de Stichting Vrienden van de Grote Kerk (restauratie van de Grote Kerk)
Zondagmiddagconcert jongeren Friese Poort: € 560,- ten bate van de P.G.D. die dit concert oof financierde.
Cees Boutsma en Andries Riedstra

Taakgroep Maatschappij
Vrede verbindt, vredesweek 2015

Kom, laat ons opgaan naar de berg
waar G'd vrede leert:
een ploegschaar maak je van je zwaard
een snoeimes van je speer

Vrede op aard brengen voelt soms als de berg naar Mozes brengen. Is het ons mensen gegund om de hemel op aarde te brengen? En wat is het toch in ons mensen dat vluchtelingenstromen, oorlogen, voedseltekorten dagelijks op het journaalmenu staan? En wat moeten we doen om vrede een stukje dichterbij te brengen?
Afgelopen week was het de week van de vrede. In het centrum van Drachten bij het inloophuis 't Cen-trum in en rondom de doopsgezinde kerk werden tal van activiteiten rond vrede georganiseerd. Waar-onder een wandeling, een lezing, een wake, een expositie, een vredesmaaltijd, een middaggebed. Veel mensen hebben de handen ineen geslagen om op een of andere manier met het thema Vrede bezig te zijn.

Ik meen niet de betekenis van het woord shalom te kunnen uitleggen. Daarvoor lijkt het mij een te vitaal orgaan in het lichaam van Christus. Wel zou ik drie stukjes betekenis, zoals deze in de vredes-week gezien, gehoord of gevoeld zijn met jullie willen delen.
Waar wij met een 'goedemiddag' elkaar begroeten en daarmee ons vriendelijkheid betuigen en de ander willen zegenen met een goede dag, wordt ook het woord shalom – vrede – gebruikt om iets heel dierbaars te wensen. Immers, het is niet gezegd dat er elke dag voor elk volk vrede is, of zal zijn. De weduwe die ik mocht omarmen vanwege haar verlies onderweg naar de inloop, is daar een voor-beeld van.
Ooit Vrede zien kussen? Ja, dan bedoel ik zeker dat intieme op elkaar brengen van lippen! De psal-men wel. In psalm 185 kussen Vrede en Recht elkaar. Vrede heeft een intieme relatie met gerechtig-heid. Ruzies goedmaken, geleend geld teruggeven, niet overwerk als vanzelfsprekend of voordelig achten. Na de maaltijd, stond er terstond een vijftal achter het aanrecht. In alle harmonie horen gebed, maaltijd en afwas bij elkaar.
Jeruzalem, de stad van Vrede kennen we allemaal uit liederen, het NOS- journaal, psalmen en verha-len. Een stad, die vooral vroeger goed beschermd werd door een grote, stevige muur. Een muur, zo ferm dat je je veilig mag voelen. Een basisbehoefte, waarnaar niet alleen de grote stromen vluchtelin-gen zoeken, maar ook jij, of ik, of een bezoeker van inloophuis 't Centrum.
Deze zegenende vriendelijkheid hebben we in de veilige omgeving van inloophuis t Centrum mogen bezingen tijdens het middaggebed. In een kring om de lichtjes heen, zongen we 'Kom, laat ons op-gaan naar de berg waar G'd vrede leert.', begeleid door Rein op de piano. Verrukt deelde een van hen mee: 'Zingen verbindt! Wat een vredig gevoel.'
Taakgroep Maatschappij, Inloophuis t Centrum,
Anna van der Meer


Mens-zijn is een herberg

'Mens-zijn is een herberg' is de titel van een betekenisvol gedicht van Rumi. De herberg waar elke ochtend een ander arriveert; een vreugde, een depressie, een laagheid. Momenteel vertoef ik ook al een tijdje in een herberg. Teruggefloten door mijn lichaam dat een grens aangaf, waar mijn (overmoe-dige) enthousiasme en drijfveer grenzeloos leken.
Volgens het gedicht zal ik de wijsheid van mijn lichaam als een gast moeten verwelkomen, haar zelfs vermaken en haar met eerbied behandelen (ons lichaam is immers een tempel). Eenvoudig is het niet, af en toe zelfs confronterend, hier en daar een last en nu en dan vreselijk frus-trerend. Maar bij tijd en wijle ook bevrijdend. Immers, zo zegt Rumi, ´wees dankbaar voor wie er komt, ieder van hen is gezonden als een leidsman van boven …´
Er is veel om over na te denken en te doen, hier in deze herberg. Wat heeft mijn lijf mij dan voor zin-vols vertellen? Met wat voor boodschap word ik geleid op weg naar meer balans in het leven? Wat heeft de boodschap van deze reisgenoot te maken met het diaconale werk in Drachten, halverwege 2015?
Dat al deze gesprekken niet passen in dit kleine hokje tekst, hoeft geen betoog. Wel wil ik het volgen-de nog met jullie delen. Op een van die momenten dat ik alles op alles zette om toch in het inloophuis 't Centrum te kunnen zijn, maar mijn lijf het gewoon begaf, kwam 'mijn barmhartige Samaritaan' langs. Of eigenlijk: Samaritanen, meervoud.
Dat wat er van me verwacht werd, werd voor me overgenomen en ik hoefde niet meer dan even uit te rusten, te midden van de andere gasten in herberg 't Centrum. Dankbaar kon ik zijn voor de Samari-taan die me naar de Herberg bracht. Dankbaar voor de gemeenschappelijke sfeer, die de bezoekers creëerden door eerbiedig naar elkaar toe, samen te zijn op deze plek, waar niets moet. Ik wil daar, tot slot, bij vertellen dat ik in geen tijden zo gelachen heb, dat de tranen mij over mijn gezicht rolden. Werk, vaardigheden, sociaal wenselijk of aangeleerd gedrag hebben we misschien niet altijd... Humor wat mij betreft in een overdosis. Heel bevrijdend!
Anna van der Meer

“De goede herder”

Noah, mijn soms wat ondeugende hondje, vindt het reuze spannend om de schaapjes wat op te jutten als ze op het dijkje staan de grazen. Noah bestraffend, denk ik vaak: “Och, arme beesten.” Eigenlijk niet terecht, want ze kunnen best goed voor zichzelf opkomen. Stampend met hun schapenpootje, waarbij het stoom bijna uit hun oren komt, is Noah toch wel onder de indruk van dat wollige wezentje.
In inloophuis ’t Centrum ontvouwde zich met een bezoeker een gesprek over ‘de goede herder’. Met psalm 23 (de Heer is mijn Herder), die gebeden werd op het sterfbed van haar vader; ging het gesprek over naar het verhaal van het verloren schaapje. Ze had zich als dat verloren schaapje gevoeld. In een tijd waarin zij moest grazen op dorre grond en behoefte had aan contact en bezoek; een warm vachtje naast haar grazend. Ze voelde zich uitgesloten. Niet gehoord.
Ik bemerk bij mezelf wel eens dat ik een drempel ervaar om iemand te helpen; alsof ik het probleem voor ze moet oplossen en anders voor ze moet dragen. In dit mooie gesprek, leerde ik – deze dag opnieuw – dat ik geen ezel hoef te zijn, maar een schaapje mag zijn. De enige verwachting die er lag was: laat me in de kudde staan, temidden van jullie. Wees ‘present’.
En zo, kreeg ik een mooie les van deze bezoeker over wat diaconie; wat kerk hoort te zijn, en te doen: aanwezig-zijn, present. We hoeven het niet op te lossen, want, zo zei ze – mooier dan ik dat kan verwoorden – “mijn zorgen geef ik aan de Here.” en ze tilde haar handen op naar boven en straalde met een warm hart, als ging het over haar geliefde vader.
Anna van der Meer
Taakgroep Maatschappij

Even op de hoogte ….
Het is alweer een tijdje geleden dat ik u berichtte over mijn ziekte.
Op 29 december had ik mijn laatste bestraling.
Nu ben ik thuis, zonder afspraken in het ziekenhuis en zonder behandelingen. En dat is even wennen. Voorheen had ik het idee dat de chemokuren en de bestralingen hun werk wel deden in mijn lichaam. Nu moet dat lichaam, samen met mij, het zelf doen en ben ik weer op mezelf aangewezen.
Ik volg nog fysiotherapie met een paar gesprekken in het ziekenhuis. Goed voor het weer opstarten van het zelfstandig functioneren.
Aan het werk ben ik nog niet. Daarvoor moet mijn conditie eerst wat beter worden.
Heel graag wil ik u Heel hartelijke bedanken voor alle voor alle aandacht: bloemen, kaarten, mailtjes en natuurlijk ook nieuwjaarswensen. Het is een bijzondere ervaring te merken dat zoveel mensen aan je denken.
Graag wens ik u ook alle goeds toe in dit nieuwe jaar: Kracht voor vandaag, geloof voor morgen en hoop voor de toekomst.
Hartelijke groeten van Aukje.

Bezinnen op hoge woorden?

Tastend geloven is zoekend geloven. De opvattingen van vroeger heb je achter je gelaten, maar je wilt ook niet alle geloof loslaten. En dus ben je op zoek naar een ander godsbeeld, een ander mensbeeld, een ander beeld van leven en dood. Je weet niet waar je uit gaat komen met je zoektocht, of je nog wel nieuwe woorden zult vinden en welke dan. Want woorden als almachtig, verlosser, heilsplan, ze schuren je in de mond.
Maar waar en hoe vind je woorden die je nog wel uit kunt spreken?
Als dit ook uw vraag is, zou u dan mee willen doen in een gespreksgroep waarin niet gediscussieerd wordt maar wel met elkaar gepraat? Waar geen zekerheden verdedigd worden, maar eerst maar eens onzekerheden worden benoemd? In zo’n groep willen wij luisteren naar elkaar en samen zoeken hoe er nog geloof mogelijk is. U kunt u aanmelden bij één van onder staande personen. Dan gaan wij kijken of wij iets kunnen organiseren en hoe.
René en Marianne Romijn,T: (0512) 52 03 81, E: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Aukje de Bildt, T: (0512) 51 05 54, E : zie map Contact

 

Taakgroep Maatschappij
Is Christus dan verdeeld?Cor. 1:13
Charlie, IS, Syrie, Arabische Lente, discussies over vrijheid en religie, discussies over het recht van wij en zij. Er gebeurt veel in de wereld. In de media en wandelgangen praten we veel over dat wat ons uit elkaar drijft (dia-bolos). Mij maakt het bang, vaak ook moedeloos.
Laatst was ik op een zondagmorgen in een andere kerk dan bij wie ik in dienst ben. Er werd mij gevraagd van welke kerk ik lid was. Ik bemerkte bij mezelf enige ergernis; alsof ik in een richting geduwd werd, of eigenlijk in een hokje waarvan ik dan maar beter ook zelf het deurtje – dat er dan kennelijk nog wel in zit - van binnenuit dicht kon doen. Me uit dit benauwende Mitsrayim bevrijdend, heb ik te laat (de aandacht was alweer vervlogen) iets gemompeld als ‘lid van de gemeente van Christus’.
Het lichaam van Christus, daar wil ik bij horen. Daar kun je gelukkig geen ‘lidmaatschap met contributie’ van hebben; maar is een kwestie van delen. Vijf vissen. Twee broden. Elkanders lastigheden. De ‘blijde boodschap’.
‘Gedeelde smart, is halve smart. En gedeelde vreugd is dubbele vreugd.’ Typisch iets wat Brechtje (Let op! Kom ik nog op terug) zou zeggen. En iets wat de Doopsgezinde Gemeente de Vermaning in Drachten met het inloophuis wil doen. De deuren daar staan als open armen open voor bezoekers van ’t Centrum.
Dat de taakgroep Maatschappij van de Grote Kerk de gastvrijheid kan delen met de Doopsgezinde Gemeente stemt ons blij! Geen ‘wij’ en ‘zij’, maar wij mensen, kwetsbaar als we kunnen zijn, delen ook tijdens de verbouwing van de Grote Kerk een ruimte om langs te komen, mee te eten, een spelletje te doen, een praatje te maken, een verhaal te horen, een boek te lezen of een kaarsje aan te steken.
Wat ik met de angst en moedeloosheid van de ‘uit elkaar drijvende’ nieuwsberichten (dichtbij en veraf) aanmoet, wordt mij elke dag opnieuw geleerd door bijvoorbeeld de gastvrijheid van de ander – als mens, als kerk, als religie, als land – te zien, als dienst en als woord.
Maar dat alles is uit God, die ons met zichzelf verzoend heeft door Christus, en óns gegeven heeft de dienst der verzoening, als dat het God is geweest die in Christus de wereld heeft verzoend met zich, en aan hen hun misstappen niet heeft toegerekend, en die het woord der verzoening in ons heeft gelegd.
2 Kor. 5:18-19


Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar komt mijn hulp (Psalm 121:1)

Deze psalm lazen we op de laatste zaterdag van het jaar 2014 in het middaggebed. Het opslaan van de ogen naar de bergen, doet mij ook denken aan Abraham die beproefd wordt en zijn zoon moet offeren. Tijdens het klaarmaken van zijn spullen heft hij zijn ogen op naar de bergen. Wat zal Abraham op dat moment gedacht en bovenal gevoeld hebben?
De gemeente van Drachten heeft met een inloophuis, een ruimte (een heilige ruimte) gecreëerd waar ‘slachtoffers’ weer even mens mogen zijn. Waar ze even boven op de berg in de stilte (voor de storm) kunnen (samen)zijn of bidden, en ze niet een richting op worden gestuurd, in een hokje worden geplaatst of als volledig geparticipeerde burger over hun kunnen moeten meedoen.
2015 wordt een spannend jaar, met de overheveling van vele verantwoordelijkheden naar de burgerlijke gemeenten. Iets waar niet alleen de plaatselijke politici als een berg tegenop kijken, maar iedereen aangaat. Wat gaat er op ons af komen? Wie zullen tussen wal en schip raken? Wie wordt onrecht aangedaan? Geen mens, die dit kan voorspellen.
Vanwaar komt onze hulp? Op het moment dat ik mijn ogen naar boven wilde opslaan, bad ik dat de hulp uit alle windstreken komt. Ik dacht aan onze bijzondere vrijwilligers, die met hun betrokken hart en een luisterend oor present zijn. Aan de diakenen, contactpersonen, ouderlingen, gemeenteleden die bijdroegen aan dit present-zijn. Ik dacht aan de leden van de taakgroep Maatschappij, die meehelpen voor te bereiden, te faciliteren, de inloop op de kaart te zetten, de samenwerking met de doopsgezinde gemeente tot stand te brengen. Terugkijkend op het moment tussen het Lichtfeest en Oud&Nieuw, bid ik: we hebben bergen verzet! (“Waarvan ‘het hóren’, de oerdaad is” (Miskotte))
Ook dacht ik aan de doopsgezinde gemeente, uit de windstreek van hartje Centrum in Drachten, die wil meedraaien, meedoen en meehóren in het inloophuis. Nu de Grote Kerk in 2015 verbouwd gaat worden en er een keuken komt. Als de berg niet naar Mozes komt, zal Mozes naar de berg toe gaan. En ik ben heel benieuwd wat 2015 ons gaat brengen, onder het wachtend oog van de Heer.

Dat je de weg mag gaan die je goed doet,
dat je opstaat wanneer je valt
dat je mens mag worden in Gods ogen
en die van anderen
Weet dat de aarde je draagt
dat je gaat in het licht
en de wind je omgeeft
dat je de vruchten van je leven proeft
en gaat in vrede.

(Govaart, nieuw liedboek)
Anna van der Meer, diaconaal werker

Regenboog
“Dit is het teken van het verbond, dat Ik geef tussen Mij en u en alle levende wezens, die bij u zijn, voor alle volgende geslachten: mijn boog stel Ik in de wolken, opdat die tot een teken zij van het verbond tussen Mij en de aarde.”
Eén van de bezoekers riep laatst in een zekere wanhoop uit: ‘ze zeggen dat G’d overal is ... Nou, ik merk er anders niks van!’ Godzijdank heb ik daar geen pasklaar antwoord op. Met enige worsteling over de juiste aanvliegroute met zo’n appèl, redde ik me met een antwoord in de trant van: “voor mij is G’d niet zozeer iemand die overal is, maar misschien meer iemand die in en door anderen aanwezig is, of die door vriend en buurman werkt. Kijk maar naar je maat die je hebt leren kennen in ‘t Centrum: Hij is er toch wel?! Hij laat je toch niet in de steek?!”

Toen ik een tijdje later met mijn hondje Noah over de dijk langs de Drait liep en een prachtige regenboog zag, die ik niet in zijn geheel met mijn camera kon vatten, ervaarde ik een flits van de wanhoop van de bezoeker. Ik voelde me gezegend dat ik op de juiste plek op het juiste moment was, om deze veelbetekenende, stilzwijgende, bewonderenswaardige, stralende en kleurrijke regenboog te mogen ontmoeten. Tegelijk bedacht ik me dat het ook kan dat je hem niet ziet. Misschien omdat je achter je laptop zit te typen, je bedlegerig bent, niet naar buiten durft, te diep in gedachten bent verzonken of het licht niet goed valt om hem te kunnen zien. Dan heb je iets bijzonders gemist. Dit gevoel van gemis, tipt misschien in de verste verte aan de wanhoop die ik in de uitroep van de bezoeker ervaarde.

Het kon ook zijn, zo bedacht ik mij verder wandelend, dat je hem wel gezien hebt, maar vanuit een heel ander perspectief dan dat ik hem mocht zien. Vanuit de tuin, vanaf een dakterras, vanuit de auto, vanaf het land, een halve regenboog met intense kleuren, of een hele in een wat mistige sfeer. Dit besef dat ik met meerdere mensen tegelijk de regenboog bewonderde – ieder vanuit eigen perspectief – deed me in verbondenheid voelen staan. 

De (regen)boog komt onder meer ook in het verhaal van Noach voor. Hiermee laat G’d zijn verbond met de mens zien, juist na een heftige aanvaring waarin de wanhoop van G’d voelbaar is. Wat moest hij met mensen die als goden wilden zijn? Zijn wanhoop, zijn tweestrijd komt na een vloed tot rust en stilte in het prachtige verbond, in een kleurrijke boog. 

Aan het einde van mijn wandeling, bid ik stilletjes dat de bezoeker, die weer de stille wanhoop voelt, een regenboog mag zien. Dat hij mag ervaren dat Hij niet laat varen het werk van zijn handen.
Anna van der Meer, taakgroep Maatschappij

Ajeto
Wie buurman en buurman kent, weet dat dit twee van klei gemaakte poppetjes zijn die het midden hebben tussen originele creatievelingen en improviserende ietwat klunzige vrienden. Professionele timmerlui zijn het niet want ze gebruiken dat wat ze tegenkomen in en rond het huis als gereedschap, van wasmachine tot gordijnroede. Elke aflevering wanneer de klus geklaard is, en ze trots zijn op hun samenwerking geven ze elkaar een high five en roepen ze: “Ayetoo...!!”

Laatst in de Aldi, mocht ik me net zo voelen als een van de buurmannen en beleefde ik met mijn buurman zo'n ayetoo moment. Het geval wilde dat deze buurman dit weekend niet kon doorkomen met boodschappen. Of ik mijn buurman geld wilde lenen.
Ik stelde voor om samen boodschappen te gaan doen. Immers ik moest ook nog wat halen en samen was wel zo gezellig. Zo gezegd zo gedaan. Op het moment dat we door de Aldi banjerden, waren we op missie. Wat is de goedkoopste gehakt per kilo? Welke kaas het goedkoopst per pond? Al cijferend bleek dit best een leuk spelletje. Bij de keukenrollen aangekomen kwamen we tot de ontdekking dat we niet hoefden om te rekenen naar de prijs per rol. Het stond er namelijk in hele kleine lettertjes al omgerekend onder! Toen we dat ontdekten, schoot mijn buurman in de lach en benoemde zonder ook maar een beetje van onze zelfwaardering te willen afdoen : "Wat zijn wij stom".

Ik genoot van zijn lach en het wij-gevoel dat hij hiermee creëerde. Het door de Aldi lopen was een spel, net als Buurman en Buurman aardbeienjam maken door aardbeien in de wasmachine te doen. Met trots konden we zeggen dat we de klus geklaard hadden en bij de kassa gaf dit dan ook het beroemde ‘ajeto!’ moment.

De zaterdagmiddagen (en ook daarbuiten) geven veel ruimte om ajeto-momenten te beleven. Ook jij bent welkom; elke zaterdagmiddag van twee tot vijf. Elke laatste zaterdag van de maand aansluitend een kort middaggebed en een maaltijd van vijf tot zeven.
Anna van der Meer, Taakgroep Maatschappij 

Bericht van de Nova Cura 51
Het is goed, denk ik, om op een kantelpunt in de behandeling van mijn borstkanker, even iets te laten horen. Een aantal mensen bereik ik via de mail, maar een groter aantal niet. Dus daarom een berichtje in de Geandewei en via de website.
Vrijdag 7 november kreeg ik de laatste chemokuur. Dat houdt in dat die behandelingen achter de rug zijn en ik nu aan het opknappen ben van deze laatste kuur. Dat gaat bij mij gepaard met pijn in de botten, irritatie van de slijmvliezen en behoorlijk zere handen (de uiteinden van de zenuwen worden aangetast). Maar na verloop van tijd knapt dit weer op gelukkig.
Dan volgen in december en begin januari de bestralingen. Hoe lang dat gaat duren weet ik nu nog niet. Daarna kan het genezingsproces en opknappen goed z’n beslag krijgen en hoop ik weer vertrouwen te krijgen in mijn eigen lichaam. Ook het mentale genezingsproces moet een plek hebben en ook geestelijk moet ik weer vertrouwen krijgen.
Over het algemeen voel ik me redelijk goed. En dat is heel mooi. Ik blijk een sterk lichaam te hebben en kan (en wil dat ook graag) daardoor elke dag een uurtje lopen.

Alle mensen die mij in de loop van dit jaar een kaart of een mail stuurden, die even belden, een bos bloemen brachten of lekkere dingen (een pannetje soep, een maaltijd, chocola en flessen wijn en wat al niet meer), of die mij een bezoekje brachten, wil ik ontzettend hartelijk bedanken. Aandacht, op wat voor manier dan ook, doet een mens goed. Zeker in deze tijd.
Dus nogmaals: Dank u wel voor alles wat ik van u kreeg.
Wilt u langskomen, dan kan dat natuurlijk altijd. Maar wel graag even van te voren afspreken.
Met een hartelijke groet van De Nova Cura, Aukje de Bildt

Vrede
... En zie, twee van hen waren juist op die dag op weg naar een dorp, zestig stadien van Jeruzalem verwijderd genaamd Emmaus... (Lucas 24:13)
Bij vrede, shalom, denk ik aan Jeruzalem, Yeroushalaim ... Maar waar ligt dat eigenlijk? Waar vind ik die stad van vrede? In de vredesweek, waar over vrede gesproken werd in de kerk, moest ik Onvrede ontmoeten buiten de kerk ...
Daar strompelt een man binnen over de drempel in de kerk, luid roepend ‘ik wil bidden! ik wil bidden voor mijn overleden dochter!’. In zijn stem klinkt diepe wanhoop zoals hoorbaar in Jobs woorden “De dag verga! waarop ik geboren werd” of Jezus’ woorden “Eli ...  Eli ... lama sabachthani”
Met zachte hand wordt hij uit de kerk geleid om te bidden voor shalom voor zijn dochter. Maar hoe moet je bidden ... als je zo intens veel onvrede in jezelf hebt, dat wat je voelt niet aan kunt om te voelen? Dat je alleen maar kunt schreien, schreeuwen, ‘gûle’,’skreauwe’ en ‘skrieme’...  uit pijn, gemis, onbegrip, machteloosheid.
Nu snikt hij, dan weer mompelt hij of spreekt een lied.. loopt onrustig rondjes, trekt zijn broek nogmaals omhoog en steekt weer een sigaret aan, om hem vervolgens weer te laten vallen. In halen zegt hij met knikkende knieën. ‘Waarom ... Hebt ... U ... G’d. ... mijn dochter ... van mij afgenomen ...?’
Daar op het plein, achter de kerk, is het alsof ik meeloop met een van de Emmaüsgangers ... afdaalde naar zijn verdriet en gemis. Het enige brood wat ik met hem kon delen, was een kruimel omhelzing. De enige Schrift die ik kon openen was een hart van mededogen. Ik vroeg hem wat hij nu ging doen, of hij een (t)huis had, of dat ik iemand voor hem kon bellen. Verward, maar kordaat vertelt hij dat hij zeker wel een huis had. Hij had zelfs een stereo.. en een hamster!
De diepe wanhoop, leek een klein beetje plaats te maken voor een schittering van geruststelling. De ruimte die hierdoor ontstond, opende de angst die hij ervoer, toen hij – naar het verhaal van de Emmaüsgangers – zijn Jezus ontmoette... Precies zoals ze was, met haar zwaaiende handjes, haar stralende oogjes en haar wapperende staartje ...
Angst, paniek die nog in zijn hart leeft, terwijl ik hem richting huis maan met de belofte dat hij zaterdag bij de inloop en het middaggebed meer dan welkom is. Wanhopig vraagt hij me “Je laat me toch niet in de steek ... je laat me niet in de steek ...”. Bemoedigend in mijn stem, maar met een bevend hart – kon ik deze woorden wel waarmaken? -  zeg ik: “ik laat je niet in de steek...”
Knikkend met zijn hoofd, vertelt hij me .. als was hij in de verre verte een blij kind:  “Ik ga naar huis... Ik ga naar huis ... naar mijn hamster.
Anna van der Meer, Taakgroep Maatschappij 

Bevestigingsdienst diaken-kerkelijk werker (Lukas 16:19-31)
15 juni 2014 ben ik als diaken-kerkelijk werker bevestigd. Het had wat voeten in de aarde. Na de nodige scholing, inschrijving in het register na een gesprek met twee heren van de landelijke kerk en een kerkenraad die wat onwennig  was met de aanvraag. Zo verlaat als het was – ik ben immers in september 2012 al begonnen – zo intens en gezegend was het evenzeer.

Gezegend is het woord dat in me opkomt als ik aan de dienst, de voorbereiding en de nawerking terugdenk. Wanneer ik in de dienstdoende predikant van bevestiging een glinstering van verheugd-zijn zie, deze opdracht op zich te mogen nemen. Wanneer een ouderling van dienst meeleeft, een kopje thee geeft en stil staat bij de grootsheid van zo’n moment. Want groots was het! Niet in aantal, meetbaarheid of in entourage. Maar groots in beweging. Groots in geraakt zijn.

Laat ik van die beweging twee uitwerkingen noemen. Een van de aanwezigen in de dienst, een taxichauffeur en dus ‘begeisterd’ met mensen van allerlei pluimage kreeg een totaal ander beeld van ‘de lazarussen’ die hij vervoerde in zijn taxi. De kerk was nu niet een instituut dat vooral over zichzelf sprak en daarmee weerstand oproept, maar iets vertelde, zong, preekte en bad over waar het werkelijk omgaat! Zijn met en naast de onderdrukte en kwetsbaren. En dat zijn we in wezen allemaal, al kunnen we daarin de verbinding nog niet altijd maken. Een belangrijke diaconale taak, die ons te wachten staat.

Een tweede uitwerking is de vraag die het bij anderen opriep: “Van waaruit doe ik mijn ambt als diaken?” Vanuit een gewoonte? Een plicht? Of ligt het dieper verweven in herinneringen of gebeurtenissen... in een (aan)geraakt worden?
Wat dankbaar ben ik om dan te mogen ervaren dat ik gedragen wordt in mijn werk als diaconaal werker. Ik wil niets liever dan iedereen helpen van de kwetsbare mens tot de toegeruste diaken. Van het helpen opzetten van een diaconaal platform tot gezegend(bezig)zijn in het inloophuis. Van rechtvaardig tot barmhartig bezig zijn met armoede. Bovenal wil ik in alle wederkerigheid (elkaar zegenend) dat we aandacht krijgen voor elkaar, zodat we niet alleen hemel en aarde bewegen, maar G’ds koninkrijk op aarde vestigen. 

De woorden op de kaart die ik ter felicitatie kreeg van het Leger des Heils kan dan ook niet beter mijn gebed aan ons allen verwoorden: “Laat ons uw genade zien, Heer, onze G’d, Bevestig het werk van onze handen. Het werk van onze handen bevestig dat...”
Anna van der Meer, diaconaal werker

Afwezig in de komende tijd
Tot mijn spijt kan ik u in deze rubriek nog geen bericht geven van “weer aan het werk gaan”. Mijn hand gaat vooruit maar in de week van 9 – 14 juni kreeg ik te horen dat ik borstkanker heb. Dat gaat met schrik gepaard en meteen kom je terecht in een circus van ziekenhuisbezoeken en onderzoeken.

Als u dit artikel leest ben ik, als het goed is, geopereerd. Het is nu wachten op de uitslag en dan wordt er gekeken hoe het traject verder is. In elk geval zal er een aantal bestralingen volgen.

Ik weet me gedragen door God en mensen. Dank u wel voor alle kaarten en mailtjes die ik al van velen van u kreeg. Dat doet goed. Zo merken we dat er zorg en pastoraat voor elkaar is. En zi is het in de Bijbel bedoeld, denk ik.
En ik wens u dat ook toe de komende tijd. Ook voor u hopelijk een goede zomer met genieten van mooi weer, van eigen huis en tuin/balkon.. Ook al gaat u niet weg met vakantie, genieten kun je ook als je thuis bent. Klein geluk kan dan ineens groot geluk worden.
Ik wens u allen, als u met vakantie gaat, een heerlijk vakantie toe.
Ik wens u allen de nabijheid en zegen van onze God toe.
Aukje de Bildt

Oude” koster(s) Grote Kerk

Op 6 april zal Rinskje van Marrum voor het laatst in ons midden zijn als koster van de Grote Kerk. Ze heeft dit, samen met haar man Klaas, jarenlang gedaan. Ook waren ze lange tijd beheerder van het kerkelijk centrum aan de Oosterstraat.
Rinskje gaat met pensioen. Per 1 mei. En zo gaat het ook met Klaas; hij is koster in De Arke.
Samen gaan ze met pensioen. We zullen hen node missen, want we waarderen hen zeer als kosters en als betrokken mensen bij de Grote Kerk. Maar het pensioen is hun van harte gegund.
Op 6 april zal Rinskje voor het laatst dienst doen als koster. Maar we nemen dan nog geen afscheid van haar. Dat doen we op 27 april, ’s ochtends in een dienst waarin ds. J.H. Hamoen voor zal gaan. Na de dienst is er gelegenheid om Klaas en Rinskje een hand te geven, te bedanken en afscheid van hen te nemen als koster. Er is na de dienst ook gelegenheid om samen koffie te drinken en nog wat na te praten over de dienst of na te praten met Klaas en Rinskje.
Natuurlijk laten we hen niet zomaar gaan. Bij een afscheid hoort een cadeau. Dat willen we hun geven als dank voor al die jaren in de Grote Kerk. 
Op 13 en 20 april staan er bij beide uitgangen in de Grote Kerk bussen waarin u een gift kunt doen. Dus neemt u op die dagen wat extra mee naar de kerk! U mag ook een bedrag overmaken op rek nr. NL11 INGB 0002 9964 43 t.n.v. A.E. de Bildt, o.v.v. gift koster.
U hoort er binnenkort meer van.
Stuurgroep Grote Kerk

“Nieuwe”kosters Grote Kerk
De Stuurgroep kreeg van het College van Kerkrentmeesters een brief over het afscheid van Klaas en Rinskje. Daarin schreef het college dat er voor de Grote Kerk (en voor de Arke ook trouwens) geen nieuwe betaalde kosters zouden worden aangesteld. Het werk zou in de toekomst moeten gebeuren met vrijwilligers.

En wat denkt u? Het was binnen een week geregeld! Vijf mensen/echtparen meldden zich aan om het vrijwillige kosterschap gestalte te geven. Er zit natuurlijk veel meer aan vast dan alleen op zondag koster zijn. Ook een aantal nevenactiviteiten moeten gebeuren. Maar ook daar zijn, om één werkzaamheid na, oplossingen voor gevonden. De organisatie gaat als volgt gebeuren:
Op de eerste zondag van de maand zijn Albert en Fenna Buma koster, op de tweede zondag van de maand Johannes en Jannie van der Veen, op de derde zondag Johan en Corrie van Kammen en op de vierde zondag Poppe Postema. De vijfde zondag van de maand wordt ingevuld door Metzger Kloppenburg. Anne van der Velde zal reserve-koster zijn.
De coördinatie van het kosterschap zal worden gedaan door Albert en Fenna Buma. Zij hebben ook aangegeven koster te willen zijn bij begrafenissen. 
De inkopen voor de kerk zullen worden gedaan door Theun en Lies van der Werff.
Het agendabeheer zal Aukje de Bildt voor haar rekening nemen.
Deze opsomming van vrijwilligers zult u vanaf de volgende Geandewei, het paasnummer, kunnen vinden in de colofon boven de berichten van de Grote Kerk. U weet dan wie u waarvoor moet/kunt benaderen.
Zo is het meeste werk dat een koster doet rond. Eén ding nog niet en dat is de schoonmaak van de kerk. De Stuurgroep heeft aan het College van Kerkrentmeesters een brief geschreven met de vraag of voor de schoonmaak een bedrijf of particulier voor een dagdeel aangesteld kan worden. Om dit er nog bij te doen is voor bovenstaande mensen te zwaar. We hopen dat de kerkrentmeesters hier een positief antwoord op zullen geven.
We vinden het geweldig dat het openvallen van de functie van koster zo snel weer is ingevuld. Zo lijkt het alsof het een “fluitje van een cent” was. Maar het is toch weer een investering van vrijwilligers die anders ook al zoveel doen. Daarom met veel respect: petje af voor deze vrijwilligers, maar ook voor al die andere vrijwilligers die in de Grote Kerk zo hard aan het werk zijn. En dank!!
We zoeken nog wel één of twee mensen die op de reservelijst van de kosters staan. Als er af en toe ingevallen moet worden is het prettig dat je een paar mensen achter de hand hebt. Iets voor u mis-schien?
Stuurgroep Grote Kerk

Diaconie onder constructie

Op een dag fietste ik door het centrum van Drachten toen ik bouwvakkers bezig zag aan een gebouw. Om het gebouw heen stonden geel-zwarte veiligheidsborden en snerpende geluiden golfden over de straat. Zowel de borden als de geluiden zorgden, naar mijn smaak, voor een donkere en ‘unheimische’ sfeer. Wat gebeurt daar toch allemaal achter die borden en linten waar je niet mag komen? En wóónt daar dan niemand?

September 2012 ben ik begonnen als diaconaal werker in de protestantse gemeente van Drachten. Al snel voelde ik me een beetje zoals het poppetje op het bovenstaande plaatje. Moet ik hier mijn schepje in de grond zetten of een paar centimeter verderop? Doe ik er wel goed aan en is mijn schep wel groot en scherp genoeg? Waar en hoe kunnen we het beste beginnen met bouwen voor hen, voor wie ik als diaconaal werker ben aangesteld of geroepen: de uitgeslotenen, de eenzamen, de verdrukten, de armen, de vluchtelingen en vreemdelingen.
Terwijl ik op pad gestuurd ben om te kijken hoe groen het gras, hoe vruchtbaar de grond en hoe duur het hout en de spijkers zijn om een fundament te leggen, voel ik me enigszins verlegen worden. Als ik wil gaan scheppen waarschuwt het rode driehoekige bordje: ‘Pas op! Hier spelen kinderen! Let op dat je nooit spelende kinderen met je bouwwerkzaamheden bezeert.’ Terwijl de diaconie vanaf de grond wil bouwen en fundamenten zoekt in de liefde voor elkaar, in de hoop op een betere wereld (gemeenschapszin), in het geloof in het verhaal van G’d die optrekt met zijn volk, mogen we tegelijkertijd niet de spelende kinderen verdrijven met onze bouwdrift. Laat ons als kinderen van G’d ook spelen en tenten en hutten bouwen en fantaseren over de mooiste wereld, te dromen van een koninkrijk van G’d.
Ik hoop met mijn maandelijkse schrijven in 'Geandewei' een ieder die geïnteresseerd is, mee te nemen in dit bouwproces. Waar gaan we bouwen? Wie mag er wonen? Zijn de fundamenten stevig en stabiel? Welke morele bouwstenen willen we gebruiken? En hoe maken we het cement; wat bindt ons? Willen we vooral hoog(staand) bouwen of besluiten we het vooral eenvoudig en bereikbaar te houden met wat tenten en stokken? Wat hebben we nodig om moedig verder te bouwen aan G’ds koninkrijk?
Nu, een jaar later, besef ik dat waar ik ook ben in Drachten – op de culturele zondag, Simmerdeis, op een terras in het centrum, in een kroeg, met Koning(inne)dag, met de kranslegging op 4 mei – het de ménsen zijn, die me een (t)huisgevoel geven. In gedachten ga ik voor een moment terug naar mijn studententijd en -stad Groningen. Ik herinner me juist die mens, die daar stond te bedelen, elke dag wanneer ik van het station naar het centrum ging, en mij het gevoel van herkenning, van vertrouwdheid gaf. Ah, gelukkig, de straat is nog dezelfde als gister. Ik herinner me de persoon die in een tuinhuisje woont en regelmatig zwabberend met haar fiets door de wijk fietste. Het gaf me een vertrouwd gevoel. Ik denk aan die man die altijd op de hoek van de uitgaansgelegenheden stond te bedelen met zijn hoedje op de grond, altijd in voor een praatje, en weer voel ik de gezelligheid, de vertrouwdheid. Of de herinnering aan de zichzelf wanende nacht-burgemeester, die zelfverzekerd de deur van de kroeg openslaat. Al die gezichten geven me een vertrouwd gevoel. Juist die mensen die het straatbeeld kleuren, bouwen mee aan het huis van ´mijn´stad, zodat ik me (t)huis kan voelen. Elke straat, elke wijk of elke kroeg heeft zijn stadsburger, die met zijn gezicht een vertrouwdheid uitstraalt. Ook al ben je dagen, of zelfs maanden weggeweest. Elke keer als ik hen tegenkom, in hun thuis-plaats van de straat, de buurt of de kroeg, voel ik een zucht van verlichting. Oh, gelukkig: mijn stad leeft nog!
Hoe langer ik door de straten van Drachten ga, hoe meer ik van deze vertrouwde gezichten zie. Vertrouwde gezichten met soms de pijn zichtbaar in de rimpels van hun gelaat, soms met een wazige blik in de ruimte starend – zich betere tijden herinnerend – en soms met een enorme grijs op het gezicht vanwege een binnenpretje.
Ik voel me gezegend dat ik deze mensen mag zien en dat de aanblik van hun gelaat, mij thuis doet voelen. Ah... Gelukkig: Drachten leeft. Drachten bouwt!
Anna van der Meer, diaconaal werker PGD
Facebook: Protestantse Diaconie Drachten

Wanneer de Heer het huis niet bouwt,

Is alle metselwerk ten spijt,
de opbouw niets dan ijdelheid
Wanneer de Heer de wacht niet houdt,
geen wachter, die de vijand keert
geen stadsmuur die zijn aanval weert.

Voor dag en dauw reeds op te staan

en op te zijn tot ’s avonds laat
hard werken voor slechts weinig baat
en schamel brood, ’t is niets dan waan.
Hij geeft het immers wie Hij mint,
Als in de slaap, als aan een kind.
(psalm 127, 1 en 2 LvK)

Wy binne oan it wurk; wy kinne oan it wurk!

Maandagavond 18 oktober heeft de Algemene Kerkenraad de verbouwplannen van de Grote Kerk goedgekeurd! Na een lange voorlichtingssessie aan de modera-menina én de voltallige vergaderingen van het College van Kerkrentmeesters en de Algemene Kerkenraad vanaf eind augustus tot nu, is de kogel door de kerk: de plannen, ontworpen door architectenbureau Brouwer uit Beetster-zwaag mogen uitgevoerd worden. Mits .... Mits de financiën die er nodig zijn voldoende gegarandeerd zijn.
Dat laatste is natuurlijk meer dan logisch. Geen geld, geen verbouw. Zo hebben we het trouwens van huis uit ook geleerd: geen geld, geen auto, geen geld, geen nieuwe kleren. Eerst sparen, was het gezegde, zo vaak ons voorgehouden door onze ouders. En ook zo voorgeleefd door onze ouders.
En omdat we met en in de Grote Kerk in de voetsporen gaan van onze ouders en voorouders, lijkt het me goed ook deze waarde, die ze ons meegegeven hebben, hoog te houden.
Onder dit artikel kunt u op de tekeningen zien wat we voor ogen hebben.
 
De kosten voor de verbouwplannen zijn geraamd op € 800.000,-. We zeggen het hier maar eerlijk, dan kan daar geen misverstand en kunnen daar ook geen suggestieve gesprekken over ontstaan. Van die € 800.000,- moeten we zelf € 450.000,- opbrengen. De rest hopen we uit fondsen, subsidies en andere ondersteuningen te krijgen. Voor het opbrengen van de € 450.000,- gaat de Activiteitencommissie en de Stichting Vrienden van de Grote Kerk hard aan het werk.
De Activiteitencommissie gaat een aantal acties houden, in samenwerking met het College van Kerkrentmeesters. En trouwens niet alleen bedoeld voor de Grote Kerk maar voor alle gebouwen van heel Drachten. U hoort daar zeker binnenkort meer over.
De Stichting Vrienden van de Grote Kerk te Drachten gaat donateurs winnen, fondsen werven, subsidies aanvragen, geld genereren van plekken waarvan we denken dat er geld te halen valt. Op het ogenblik bezoeken we op zondag al-le wijkkerken met de vraag of men donateur wil worden van de Stichting Vrienden van de Grote Kerk.
Waarom doen we een beroep op u allemaal? Omdat de Grote Kerk onze oudste Kerk is. Omdat de Grote Kerk een prachtige monumentale kerk is die valt on-der Rijksmonumentenzorg. Omdat de Grote Kerk niet alleen van de Algemene Kerkenraad en van het College van Kerkrentmeesters is, maar van alle gemeenteleden van heel Drachten. Daarom kunnen we samen “sparen” voor de verbouw. En zo kunnen we een gebouw dat aangepast moet worden aan de eisen van deze tijd en aan de activiteiten die in de kerk gehouden worden, optimaal restaureren en renoveren.
Maar we vragen niet alleen bijdragen van de gemeenteleden van de Protes-tantse Gemeente van Drachten. Omdat de Grote Kerk een rijksmonument is en ook belangrijk is voor de gemeente Smallingerland, voor de provincie Fries-land en zelfs voor heel Nederland, gaan we ook buiten de kerk zoeken naar mogelijkheden voor financiering: via donateurschap, bij bedrijven, bij fondsen, bij de gemeente Smallingerland, bij het rijk. De Stichting Vrienden van de Grote Kerk heeft de mogelijkheden daartoe. Daarom zijn we blij dat de Stichting er gekomen is.
U merkt het dus: Wy binnen oan it wurk! Wy kinne oan it wurk!
En wy hoopje dat jimme allegearre meiwurkje wolle!

Sander Klaassen ontwierp logo’s voor verschillende taak- en werkgroepen. De logo’s laten zien waar de Protestantse Gemeente in de Grote Kerk voor staat. Er is een logo ontworpen voor de:

Stuurgroep Grote Kerk, 
Taakgroep Eredienst
Taakgroep Kunst en Cultuur
Inloop Grote Kerk
Open grote Kerk
Commissie Orgelconcerten
Renovatiecommissie Grote Kerk. 
Voor de op te richten Stichting Vrienden van de Grote Kerk zal ook nog een logo in dezelfde stijl ontworpen worden.

                          


Onderstaand een korte beschrijving van het logo waar welke commissie of groep voor staat.

Stuurgroep Grote Kerk: u ziet in het eerste aandachtsvierkant twee handen staan die elkaar schudden. Het symboliseert de handdruk die we elkaar geven bij het begin van een vergadering en aan het eind. In het tweede aandachtsvierkant staat een persoon die telefoneert, het symbool voor organiseren en regelen; in het derde aandachtsvierkant zien we een persoon die vergadert. Het lijkt alsof hij wil zeggen: “En het moet nú geregeld, we moeten maar eens spijkers met koppen slaan”.

Taakgroep Eredienst Grote Kerk: dit logo wordt gebruikt op de liturgie. De aandachtsvierkanten spreken hier voor zichzelf: iemand die zingt, gevouwen handen en een open boek. De ingrediënten van de eredienst: zingen, bidden uit de Bijbel lezen.

Taakgroep Kunst en Cultuur: is gericht op de in de aandachtsvierkanten aangegeven aspecten; concerten, exposities en lezingen.

Inloop Grote kerk: In de aandachtsvierkanten van het logo van de taakgroep staan de logo’s van een kop koffie, een gesprek en twee handen die elkaar schudden. Ze staan voor samen koffiedrinken, samen praten en kennis krijgen aan elkaar. De Inloop Grote Kerk is bedoeld voor mensen die graag in contact willen komen met anderen, die zomaar even een praatje willen maken onder het genot van een kop koffie of thee. Mensen die zich alleen voelen, mensen die een plek zoeken waar warmte is (letterlijk en figuurlijk), mensen die aanspraak zoeken, iedereen die maar wil is van harte welkom!

Open Grote Kerk: Het logo vertelt in de aandachtsvierkant waar het voor staat: exposities, oecumene (= openstaan voor iedereen) en concerten. We hopen dat Open Grote Kerk mensen trekt van allerlei pluimage, van kerkelijk tot niet kerkelijk, van gelovig tot niet gelovig, van mensen die genieten van een mooi gebouw tot mensen die komen voor elkaar of voor de toevallige aanwezige activiteit.

Orgelconcerten Grote Kerk: het logo spreekt voor zich, alles wat met muziek te maken heeft.

Renovatie Grote Kerk: In het logo ziet u in het eerste aandachtsvierkant het maken van plannen. Het tweede derde en aandachtsvierkanten symboliseren de renovatie, verbouwing, aanpassing aan de activiteiten, door een Grote Kerk in de steigers en een troffel.
Op vrijdagavond 2 oktober 2009 was er in de Grote Kerk een gezellige avond voor alle vrijwilligers die in en rondom de Grote Kerk werkzaam zijn. Ongeveer 80 mensen waren aanwezig. Met z’n allen speelden we een groot ganzenbordspel, met vragen die betrekking hadden op de Grote Kerk. Eén van de vragen was: Maak een gedicht van vier regels over deze avond.

Vier groepen maakten een gedicht. Eén gedicht kreeg ik op de avond niet bij mij op tafel 

Per groep gaan de vrijwilligers op pad door de Grote Kerk. Ze spelen het Ganzenbordspel waarin wetenswaardigheden van en over de Grote Kerk aan de orde komen. Hieronder de drie andere gedichten:


Wat is het fijn om elkaar te ontmoeten
om zo maar een vreemde te begroeten.
Met een leuk spel en gezang
kwamen wij lekker op gang.


Als vrijwilligers bij elkaar,
maak je samen heel wat klaar.
Alles voor de Grote Kerk,
want samen zijn we sterk. 


Grote Kerk,
heel leuk werk.
Alles samen.
Halleluja
Amen.

Piet Wouda maakte voor deze gelegenheid twee liederen: De  Grote Kerk Dragten en Ode. Samen werden we één groot koor met Piet als dirigent en Jan Renkema achter de piano. De tekst met notenschrift staat in de map Archief.

Vervolgens werd ds. Harmen Jansen in het zonnetje gezet. Hij was deze avond voor het laatst in ons midden als voorzitter van de Stuurgroep Grote Kerk. We bedankten hem met een toepasselijk cadeau. Ook in deze Geandewei is een bedankje op zijn plaats. “Harmen, dank je wel voor het op jouw manier “sturen” van de Stuurgroep. De vaart zat erin en in één jaar tijd is er onder leiding van jou, ontzettend veel werk verzet. Het ga jullie goed in Winsum als je werkplaats en Drachten als jullie woonplaats.”


Restte mij nog alle vrijwilligers te bedanken, die voor en op deze avond hard hebben gewerkt. Een speciaal woord van dank aan Tineke Germeraad, voorzitter van de Taakgroep Maatschappij, die samen met ons de avond opzette, voorbereidde en verzorgde. En last but not least de organist Minne Krikke -hij begeleidde voortreffelijk de samenzang op deze avond- en de fotograaf Fokke Alma, van wie u op deze pagina de foto’s ziet.
Meer foto’s van deze avond zijn te vinden in "Fotoalbum".

In een gehouden bijeenkomst voor vrijwilligers van de Grote Kerk op 8 oktober 2009 zijn de plannen bekend gemaakt over de verbouw, renovatie van de Grote Kerk. Onderstaand enkele tekeningen om een indruk te krijgen waar € 800.000,- voor nodig is. 

 



Laatste bijdrage van ds H. Jansen voor de Geandewei en de eerste voor de website(uit Geandewei).

Dit is mijn laatste bijdrage in Geandewei in de functie van voorzitter van de Stuurgroep Grote Kerk. Op 30 september 2009 eindigt mijn hulpdienstencontract met de Protestantse Gemeente te Drachten en daarmee deze taak. Toen ik eind vorig jaar beroepen werd door de gemeente Winsum-Obergum waren we kort daarvoor als Stuurgroep geïnstalleerd door de Grote Kerkenraad. Het werd al snel duidelijk dat een verhuizing nog wel eens even op zich zou laten wachten. Omdat ik na mijn start als predikant van Winsum-Obergum nog twintig procent werktijd over zou hebben, kwam de afspraak tot stand dat ik tot uiterlijk 1 oktober die tijd nog voor de Protestantse Gemeente hier werkzaam zou zijn. Zo had ik tijd om nog een paar zaken af te hechten in het pastoraat in de wijk West en nog enkele kerkdiensten te leiden, maar het belangrijkste was het werk voor de Stuurgroep. Werk op de achtergrond, niet erg zichtbaar.
Ik heb het graag gedaan, maar het is goed dat het nu stopt. 
Het kan ook. De organisatie, gedeeltelijk nieuw, gedeeltelijk al bestaand, is niet langer een papieren ontwerp. Het lijstje met taakgroepen en commissies die daadwerkelijk aan de slag is, is lang genoeg. En men begint ingespeeld te raken, met Aukje de Bildt als enthousiaste spin in het web die haar lijnen in alle richtingen heeft uitstaan, kan ik zeggen. 
Wel staan sommige dingen aan het begin en is er genoeg om bezorgd over te zijn. Zal de Inloop Grote Kerk die de Taakgroep Maatschappij in de loop van het seizoen gaat beginnen, in een behoefte voorzien, en welke? Kunnen we versterking vinden voor de Taakgroep Cultuur (lezingen) en ook de Taakgroep Eredienst die steeds meer verantwoordelijkheden op zich af ziet komen? Ondertussen is in een hoog tempo de Drachtster werkgemeenschap van predikanten en kerkelijk werkers gekrompen en nog verder aan het krimpen. Zo betekent het vertrek van ds. Chrisstoffers ook voor de Grote Kerk een verlies, omdat zij er regelmatig zeer gewaardeerde  avonden en kerkdiensten verzorgde. De overblijvende collega’s in Drachten hebben hun handen vol aan het werk in hun wijken, geven ze ook zelf aan. Er zal niet veel ruimte zijn om dan ook nog bij te dragen aan gemeente-zijn in en om de Grote Kerk, bovenwijks en gezamenlijk. 
Ondertussen is duidelijk dat de Grote Kerk als gebouw in veel harten een warme plek heeft. Dankzij de vorming van de Protestantse Gemeente betreft dit nu niet alleen meer de (vroegere) hervormden. Het aandeel (vroegere) gereformeerden onder vrijwilligers en kerkbezoekers is naar mijn gevoel langzaam aan het stijgen. En er liggen niet voor niets ook plannen om een Vriendenstichting op te richten om de financiële basis onder de activiteiten te verstevigen met behulp van sympathisanten uit de hele Drachtster bevolking en zelfs daarbuiten. De Grote Kerk is van ons allemaal!
De Grote Kerk zal,  zoals het nu lijkt, een eigen kerkelijke functie blijven vervullen, tussen en naast de afzonderlijke wijken. Het hangt van veel dingen af hoe dit invulling zal krijgen, zoals de verdere ontwikkelingen in de wijken en hun kerken. En de vraag in hoeverre iedereen zich daar thuis voelt. Vooralsnog is in elk geval de keuze gemaakt om via een mooi gebouw in het hart van dit grote dorp op een historische plek een aanvullende kleur aan te brengen in het gemeente-zijn. 
Zelf zal ik het nu vanaf  een grotere afstand gaan volgen. Ook al wonen we wellicht nog een poos in Drachten, mijn werk ligt in Winsum en de nu vrijkomende tijd wil ik graag aan andere dingen gaan besteden die nu te lang moesten blijven liggen. Graag wil ik de Algemene Kerkenraad bedanken voor het gegeven vertrouwen en de kans om dit interessante werk een poos te mogen doen. De Stuurgroep zal voorlopig worden voorgezeten door dhr. Renkema. Alle medewerkers van harte de zegen met bezieling toegewenst zoals die spreekt uit het lied van Eppie Dam, geschreven in opdracht ter gelegenheid van onze plaatselijke kerkfusie, nu precies vijf jaar geleden: 

De kiem uit vruchtbaar zaad geboren
draagt van een sterke vlam de sporen
die zich als waaiend vuur vertakt.
Elk hart in gloed aan hem verbonden
heeft in de Levensboom gevonden
een geestdrift niet door storm geknakt.
Hoe vaak door grauwheid ook omgeven,  
een mens door wind en vuur gedreven
richt nog zijn oog naar heinde en ver.
Hij acht de luwte uit den boze
en heeft De Goede Hoop gekozen:
het schip dat blindvaart op een Ster. 
Ds. Harmen Jansen.