Ons visioen
Ik ben van na ‘de’ oorlog. Mijn kinderen hebben de verhalen nog van horen zeggen. Mijn kleinkinderen weten niet meer waar ik het over heb. Dat is mooi: opgroeien zonder oorlogsverhalen. Niet weten hoe een razzia voelt, hoe een hongerwinter ruikt of wat het geluid is van een bombardement. Jongeren vieren de vrijheid met popconcerten, maar wat zij vieren is eigenlijk dagelijkse kost voor hen: vrijheid. Een bezettende macht is spannende jeugdlectuur, net zo spannend als ridderverhalen of piratenfilms. Ouderen proberen de herinneringen aan die ‘echte’ oorlog nog vast te houden, maar zij worden ingehaald door de tijd. Het collectieve geheugen lost op als de mist onder een opklimmende zon.
En zo is het goed.
Of ben ik alweer van vóór de oorlog? Eentje die ik nog niet zie aankomen? Oorlogen zijn immers van alle tijden, ze horen bij de mensheid. En ze kunnen zomaar uitbreken. Misschien is de volgende oorlog zelfs al begonnen. Zonder tanks en zonder vliegtuigen met bommen. Maar met andere machtsmiddelen. Met grondstof-
fen bijvoorbeeld of met computerkennis. Waterschaarste of landbouwbestrijdings-
middelen . Geen slagveld bij Stalingrad maar eentje op de effectenbeurs.Letterlijk bloedvergieten is uit de tijd (hoewel…). Nu betwisten wij elkaar misschien wel kansen op welvaart, recht op een menswaardig bestaan. ‘Geen geld, geen Zwitsers’
zeiden onze leiders in de 16e en 17e eeuw. En nu? Geen geld geen ict-kennis, geen geavanceerde robottechniek, geen knowhow om de zeespiegelstijging te weerstaan.
Wat een gesomber.
‘Zeg opa, weet je wat ik later wil worden?’’Nee kerel, zeg het eens.’ ‘Toneelspeler!’
‘Wauw, dat is mooi. En waarom wil je dat?’ ‘Nou, dan kan ik alles worden wat ik wil.’’
Acht jaar… Kijk dat is optimisme. Misschien hebben wij dat wel nodig. Er is geen garantie dat het goed komt met ons. Die is er nooit geweest. Is gebleken na Auschwitz en Hiroshima. Maar wat wij nodig hebben zijn dromen en vergezichten. Die visioenen van de profeten van vroeger. Zij vormen de brandstof om ons streven naar een rechtvaardige wereld gaande te houden. Zonder droom geen nieuwe wer-
kelijkheid, zonder vergezicht geen verlangen naar een toekomst.
‘Uw koninkrijk kome’ bidden wij in de kerk. Dat is geen zekerheidje. Dat is een aansporing, het bepalen van een richting. Dat is ons visioen!

Renë Romijn

Laatste nieuws

JSN Decor template designed by JoomlaShine.com