Op 30 maart overleed Marijke de Bruijne, 83 jaar oud. Ze schreef o.a. 3 Oratoria, voor Kerst, Paastijd en Pinksteren en veel liederen o.a. voor de bundel Eva's lied en ze staat met 4 liederen in ons liedboek, nl. 691, 692, 693 en 790. Lied 691 kunt u via de link hierboven beluisteren. Zonder corona hadden we in de Grote Kerk, tijdens de Stille Week en Pasen haar oratorium 'Als de graankorrel sterft' gelezen en gezongen. Uit haar Pinsteroratorium hieronder de tekst van het slotlied.

Wie door de Geest is aangeraakt
begint opnieuw te leven
en geeft dit door, een lopend vuur,
een lichtend spoor trekt door de wereld,
zet de mens in vuur en vlam,
verenigt tot gemeenschap.
Een lange optocht door de tijd
op weg en werkend aan een rijk
van volmaakte vreugde.

minne visser

Het Nederlands Kamerkoor start een bijzonder digitaal project: 150 psalmen


Vanaf 1 mei kunt u elke dag een psalm streamen via de link 150 dagen; 150 psalmen.  
Alle 150 psalmen uitgevoerd door s'werelds beste koren waaronder het Nederlands Kamerkoor.

Over 150 Psalms
150 Psalms werd in 2017 geïnitieerd door het Nederlands Kamerkoor en artistiek en algemeen directeur Tido Visser. Tijdens het Festival Oude Muziek in Utrecht voerden het Nederlands Kamerkoor, de Tallis Scholars, Det Norske Solistkor en the Choir of Trinity Wall Street een ‘monumentale ode aan 1000 jaar koomuziek’ uit: in 12 concerten, verspreid over 2 dagen, zongen zij 150 psalmen van 150 verschillende componisten. De psalmen, ingedeeld in 12 verschillende thema’s door theoloog Gerard Swüste, waren een mix van 150 oude én nieuwe zettingen op muziek door 150 componisten. Deze marathon-concertreeks vond voor het eerst plaats in 2017 tijdens het Festival Oude Muziek in Utrecht, en werd vervolgd met concertreeksen in New York (2017), Brussel (2018), en Adelaide (2020).

Diakonaat

“ En het geschiedt, terwijl zij zich onderhouden en samen zoeken: hij, Jezus nadert, en is met hen mee getrokken, maar hun ogen zijn zo bevangen geweest dat zij hem niet hebben herkend.” (Lukas 24: 15-16)

Lieve lezer,

Dit zal het laatste Geandewei stukje zijn dat ik met jullie deel, aangezien mijn werkzaamheden bij de PGD stoppen per 30 april. Met de geboorte van onze dochter Saoirse Simcha stond ons leven, zeer gewenst, op zijn kop en voelt dit als het juiste moment om mijn werkzaamheden en mijn aanwezigheid bij de PGD te verlaten.
Wat klinkt dat koud en zakelijk. Juist waar ik een zachte en warme afdruk zou willen achterlaten. Zelfs in deze anderhalve meter- Corona tijd.
En het geschiedde in 2012 dat ik met de PGD, de Diaconie op pad ging. Het was onbekend terrein en onontgonnen gebied. De Diaconie bestond natuurlijk al. Vier wijkdiaconieën zelfs. Maar een diaconaal werker, dat bestond nog niet hier in Drachten.
Dit pad mocht ik effenen en net als mijn medewandelaar, de kerk – of Kleopas – was er veel onzeker. Veel onduidelijk.
En zoals ik tijdens mijn tijd in Antwerpen heb mogen leren: er zullen veel teleurstellingen zijn. Het lijkt alsof het meeste faalt. Een les die niet fijn was, maar een die ik mee nam. Die teleurstelling die hoort bij ‘het vak Diaconie’ hoort.
De mooiste les mocht nog komen. Het leren omgaan met teleurstellingen, terwijl je er zo enthousiast aan was begonnen of zo hoopte als de Schepping als Heel, dat is één. Het accepteren en er afscheid van nemen is misschien nog wel moeilijker en dat is twee. Maar .. op die derde dag, is er die boodschap: Wat teleurstelling leek, was het niet! Want door welke bril keek ik? Waren mijn ogen niet bevangen? Bevangen van verwachtingen, … van zorgen, van verantwoordelijkheden?
En toch … toch loopt Hij elk moment met ons mee. En we wisten het niet. Vaak zagen we Hem niet. Want zijn naam noemen is niet hetzelfde als Hem zien en herkennen.
Juist, vaak, trof ik Hem aan, waar men het niet gewend was Hem te noemen. Of waar dit niet zo belangrijk was om te noemen … immers er was zoveel brood te breken en te delen. Er was geen tijd om zijn naam te noemen. Juist buiten de lijntjes van de kerk zag ik Hem aan het werk. Juist op plekken waar er niet vergaderd, besloten of genoten werd. Maar daar waar gebrokenheid, brood en (A)andacht gedeeld werd, zag ik Hem aan het werk.
En dan nog. Dan nog vaak waren mijn ogen bevangen.
Het inloophuis, en vooral de mensen daar, leerden mij meer en meer van Hem te zien. Van Hem te herkennen. Mensen die goed gemutst waren als ze mij zagen. Mensen van wie een stuk van hun gebroken ziel weerspiegeld lag in hun ogen. Mensen van wie bekend is dat zij echt brood delen kunnen. Die mensen. Die mensen hebben me geleerd, bij elke ontmoeting en bij elk stukje A(a)ndacht wat ik kreeg en wat ik gaf, herkende ik Hem.
Soms. In de verte. Soms dichtbij. Soms pratend, soms lachend. Soms in stilte huilend. Soms zijn kruis dragend. En af en toe een (zater)dag opgestaan. In Hem .. en door Hem zag ik mooie mensen staan. En zitten daar aan die tafel in het inloophuis.
Diepe dank aan alle mooie ontmoetingen, aan alle wijze lessen, aan talrijke teleurstellingen en aan alle momenten van herkenning. Momenten die ik elke wandelaar met Hem gun.
“Hij heeft je gemeld, mens, wat goed is, en wat vraagt de Ene anders van je dan recht doen, vriendschap liefhebben en naarstig wandelen met je God?” (Micha 6:8)

Anna van der Meer

Met elkaar verbonden
Omdat er nu op de zondagen in onze kerken geen diensten meer worden gehouden, stellen we voor om elke zondag, na de evt. kerkdienst op de tv of via kerkomroep, twee mensen te bellen waarmee we normaal gesproken niet zo gauw zou telefoneren.
De zondag is bij uitstek een familie-/vriendendag en een dag om naar de kerk te gaan, maar nu kan dit een tijd niet en gaan we elkaar missen.
Met je familie en vrienden kun je bellen en appen en dat wordt nu ook vast veel gedaan, maar de mensen buiten jouw kring zijn nu ook belangrijk. Het zou fijn zijn, om ze te laten weten, dat jij je ook verbonden voelt met hen.
Als we diegene die we bellen nu aan het einde van het gesprek vragen, om elke zondag ook weer twee andere mensen te bellen, dan hebben we met z’n allen weer meer verbinding met elkaar. Het hoeft natuurlijk niet alleen op de zondag, door de week is natuurlijk ook altijd goed!
Rinskje van Marrum
Gea Klaassen
Cultuur en Hillebrandjaar

Wijzigingen website
Omdat de scriba, net als zovelen min of meer vast zit aan huis, heeft hij de stofkam door de website gehaald. Dit betekent dat pagina's opgeschoond, verplaatst of verdwenen zijn. De website is actueler geworden en belangrijke documenten zijn geplaatst in de map 'Documenten'.

Mogelijk dat anderen op het zelfde idee komen t.a.v. commissienieuws en de site heel erg actueel gaat worden.
Vanuit de Stichting Orgelconcerten Grote Kerk zijn ook enkele wijzigingen doorgevoerd o.a. hun aanvraag voor de ANBI status met als mailadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

JSN Decor is designed by JoomlaShine.com