Waterstromen
Het water stroomt, de lucht stroomt en het licht stroomt. Zo is mijn beleving bij een grote rivier. Altijd als ik bij zo’n stroom kom geeft mij dat een gevoel van euforie. Het zijn levensaders die voorzien in zoet water en voedsel. Voor mensen en vogels. En , anders dan de wind, geven grote rivieren mij rust. Alles vloeit in een gestaag tempo en waardoor de Waal of de IJssel ook bevaren worden, het worden nooit snelwegen. Een rivier is als een aorta in een lichaam, een slagader van vitaal belang voor het in stand houden van dat lichaam. En dan ook nog zo onbeschrijfelijk mooi.
Geen wonder dat ook bijbelschrijvers onder de indruk waren van grote rivieren. Het eigen land, Israël, kende die niet. De Jordaan was en is maar een miezerig stroompje. Maar als zij de Hof van Eden beschrijven hebben zij het plotseling over vier grote rivieren (Genesis 2). De Eufraat en de Tigris noemen zij bij name. Dat waren nog eens bijzonderheden! De Israëlieten hebben ze tijdens de ballingschap leren kennen en werden erdoor geïmponeerd. Die ballingschap wordt in Psalm 137 zelfs even aangeduid met deze natuurfenomenen: ‘Aan Babels stromen daar zaten wij…’.Een rivier zet blijkbaar aan tot nadenken, tot contemplatie en soms tot heimwee. Naar Sion bijvoorbeeld. De Israëlieten waren van oorsprong geen echte riviermensen, het waren landmensen, grondmensen. Hoeveel te meer zal een grote rivier hen verbaasd hebben. Maar voor hen bleven toch de akkertjes trekken….
Grote woorden, euforie.
Een lichaam bestaat echter niet alleen uit slagaders. Er zijn ook kleine aders, haarvaten zelfs. En ook die kleine ‘stroompjes’ zijn belangrijk. Wat is Drachten zonder de Drait en Utrecht zonder de Vecht? Hoe kan een oog functioneren zonder heel dunnen bloedvaten? Of de longen? En ook zo’n klein riviertje heeft zijn eigen charme en zijn eigen functie.
Gek. Opeens realiseer ik mij dat ik rivieren en aderen beschrijf alsof het één geheel is. Misschien zijn ze samen wel een zinnebeeld van het menselijk leven. De stroming van een rivier als beeld van het gestaag voortvloeien van een mensenleven, steeds maar één richting op. In haar loop kan het water van alles tegenkomen, diverse landschappen en steden. En obstakels. De bloedvaten als beeld van de vitaliteit van een mens. Die kan ‘vloeiend’ zijn maar ook verstopt raken. Mensen kunnen bloeien maar hun leven kan zich ook vernauwen.
En de rechtvaardige? Die is als een boom geplant aan het water (Psalm 1). Waterstromen, ze laten mij niet los.

René Romijn

JSN Decor is designed by JoomlaShine.com